Rozważania Doktorów Kościoła: Rozważania Tajemnic Radosnych - Pokora Wcielonego Słowa
Tajemnice radosne to kontemplacja uniżenia Boga. Święty Augustyn w "Kazaniu 187" streszcza tę tajemnicę słowami: „Człowiek stał się Bogiem, ponieważ Bóg stał się człowiekiem”. Święty Bernard z Clairvaux wzywa nas do podziwiania „niezmierzonej wysokości, która staje się tak mała”. Święty Tomasz z Akwinu w "Sumie Teologicznej" wyjaśnia, że Wcielenie było konieczne dla naprawienia ludzkiej natury, nie z przymusu, lecz z „odpowiedniości miłosierdzia”. Z kolei św. Alfons Liguori w swoich "Rozważaniach na Boże Narodzenie" przypomina, że Bóg stał się dzieckiem, abyśmy przestali się Go bać, a zaczęli Go kochać.
Tajemnica I: Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie
Niebo wstrzymuje oddech w oczekiwaniu na ludzkie „tak”. Święty Bernard w słynnej *Homilii IV na „Missus est”* woła do Maryi: „Odpowiedz, o Panno, Słowem, i przyjmij Słowo; wypowiedz swoje słowo, a pocznij Boskie. Cały świat czeka u Twoich stóp”. W tej tajemnicy rozważamy wiarę Maryi. Święty Augustyn w *Kazaniu 215* naucza: „Maryja poczęła Chrystusa najpierw wiarą w sercu, a dopiero potem cieleśnie w łonie”. Jej zgoda (fiat) sprawia, że Nieskończony zostaje zamknięty w ciele. Jak zauważa Tomasz z Akwinu: „W tym momencie natura ludzka została zaślubiona Bogu w jedności Osoby Słowa”.
Ojcze nasz...
Zdrowaś Maryjo odmawiamy 10 razy
Zdrowaś Maryjo...
Chwała Ojcu...
O mój Jezu...
Tajemnica II: Nawiedzenie świętej Elżbiety
Obecność Boga rodzi miłość czynną. Święty Alfons Liguori w *Uwielbieniach Maryi* nazywa Maryję „Szafarką wszystkich łask”, wskazując, że pierwszą łaską, jaką przyniosła, było uświęcenie Jana Chrzciciela. Święty Ambroży (mistrz Augustyna) pisał, że Maryja poszła „z pośpiechem”, bo „łaska Ducha Świętego nie znosi powolnych opóźnień”. Święty Bernard zauważa, że głos Maryi stał się sakramentem dla Jana, budząc go do życia w łonie Elżbiety. Uczymy się tu, że noszenie Boga w sobie (stan łaski uświęcającej) musi owocować służbą bliźniemu.
Ojcze nasz...
Zdrowaś Maryjo odmawiamy 10 razy
Zdrowaś Maryjo...
Chwała Ojcu...
O mój Jezu...
Tajemnica III: Narodzenie Pana Jezusa
Logos staje się niemowlęciem (łac. *infans* - niemówiący). Święty Augustyn w *Kazaniu 190* paradoksalnie zauważa: „Ten, który rządzi gwiazdami, ssie pierś matki; Ten, który jest Chlebem Aniołów, leży w żłobie, aby stać się naszym pokarmem”. Święty Bernard w *Kazaniu na Wigilię Narodzenia* mówi o trzech cudach: Bóg i człowiek, Matka i Dziewica, wiara i serce ludzkie. Święty Alfons w kolędzie *Tu scendi dalle stelle* (Zstąpiłeś z gwiazd) medytuje nad ubóstwem Boga: „O Królu wszechświata, wybrałeś zimno i brak wszystkiego, aby zdobyć nasze serca”. W Betlejem pycha człowieka zostaje uleczona pokorą Boga.
Ojcze nasz...
Zdrowaś Maryjo odmawiamy 10 razy
Zdrowaś Maryjo...
Chwała Ojcu...
O mój Jezu...
Tajemnica IV: Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni
Prawodawca poddaje się Prawu. Święty Tomasz z Akwinu w *Sumie* wyjaśnia, że Chrystus chciał „okazać pokorę wobec Prawa, które sam nadał”, aby nauczyć nas posłuszeństwa. W tej tajemnicy św. Bernard dostrzega ofiarę: „Ofiaruj Syna, Dziewico Święta, i przedstaw Panu błogosławiony owoc Twojego łona. Ofiaruj na pojednanie nas wszystkich Hostię świętą i miłą Bogu”. Proroctwo Symeona o mieczu boleści łączy radość ofiarowania z cieniem Krzyża. Augustyn dodaje, że starzec Symeon rozpoznał w Dziecku Stwórcę, bo „nosił Go na rękach, ale to Dziecię nosiło starca swoją mocą”.
Ojcze nasz...
Zdrowaś Maryjo odmawiamy 10 razy
Zdrowaś Maryjo...
Chwała Ojcu...
O mój Jezu...
Tajemnica V: Odnalezienie Pana Jezusa w świątyni
Bóg jest pierwszy. Dwunastoletni Jezus objawia swoją Boską tożsamość. Święty Beda (często cytowany w *Catena Aurea* św. Tomasza) zauważa: „Nie zlekceważył rodziców, ale przedłożył Ojca Niebieskiego nad ziemskie więzi”. Święty Augustyn komentuje to wydarzenie jako lekcję dla nas: „Jeśli zgubiliśmy Boga, musimy Go szukać z bólem serca, w Jego świątyni”. Święty Alfons Liguori w rozważaniach o *Boleściach Maryi* pisze, że ta boleść była największa, bo Maryja lękała się, czy nie utraciła Jezusa z własnej winy. Odnalezienie Go nauczającego uczy nas, że Mądrość Boża przewyższa ludzkie rozumienie.
Ojcze nasz...
Zdrowaś Maryjo odmawiamy 10 razy
Zdrowaś Maryjo...
Chwała Ojcu...
O mój Jezu...
Wykorzystane cytaty i nauczanie pochodzą z następujących dzieł: 1. Św. Augustyn: "Sermo 187" (O Narodzeniu Pańskim), "Sermo 215" (O Symbolu), "Sermo 190" (O Wcieleniu). 2. Św. Tomasz z Akwinu: "Summa Theologiae" (Część III, kwestie dot. Wcielenia i Ofiarowania), "Catena Aurea" (Złoty łańcuch komentarzy do Ewangelii). 3. Św. Bernard z Clairvaux: "Homiliae super Missus est" (Homilie na Zwiastowanie), "Sermo 1 in Vigilia Nativitatis" (Kazanie na Wigilię). 4. Św. Alfons Maria de Liguori: "Novena di Natale" (Nowenna na Boże Narodzenie), "Le Glorie di Maria" (Uwielbienia Maryi - boleści Maryi).
