Modlitwa św. Augustyna o męce Pańskiej
Modlitwa ta jest rozważaniem Męki Pańskiej, pełnym czci i skruchy, z ufnością błagającym Chrystusa o wybawienie i łaskę życia wiecznego.
Boże, Który dla odkupienia i zbawienia świata raczyłeś się człowiekiem narodzić, dać się od Żydów wzgardzić i od Judasza pocałunkiem w ręce nieprzyjaciół wydać;
Który się dałeś pojmać, wiązać, jako niewinny Baranek na zabicie wodzić i przez Annasza, Kajfasza, Piłata i Heroda, jako winowajca stawić, i tam od fałszywych świadków oskarżenie, urąganie, policzkowanie, opluwanie, Twarzy Świętej zasłonienie, biczowanie, cierniem wieńczenie, z szat zewleczenie i na Śmierć osądzenie cierpieć;
Który dałeś się przybić do Krzyża i na Krzyżu podnieść, między łotrami umieścić, żółcią i octem napawać i włócznią przebić: o Panie Jezu Chryste! Przez te Najświętsze Męczarnie Twoje, które ja niegodny(a) wspominam z boleścią, przez Święty Krzyż Twój i skonanie Twoje: wybaw mnie od mąk piekielnych, a racz miłosiernie przywieść, gdzie przywiodłeś łotra z Tobą ukrzyżowanego, iżbym Cię w Królestwie Twoim chwalił(a) wiecznie.
Amen.
Modlitwa pochodzi z modlitewnika "Ołtarzyk polski katolickiego nabożeństwa". Tradycyjnie przypisywana św. Augustynowi, stanowi krótkie rozważanie Męki Pańskiej, łącząc w sobie pokorę, skruchę i ufność w miłosierdzie Zbawiciela.
