Modlitwa do Pana Jezusa II
Modlitwa do ukrzyżowanego Zbawiciela, będąca aktem uwielbienia Jego miłosierdzia oraz prośbą o odpuszczenie kar doczesnych i łaskę wytrwania w dobrym.
Bądź na wieki pochwalony od wszystkiego stworzenia, najukochańszy ukrzyżowany Panie mój, Jezu Chryste, który przez najłaskawsze wcielenie i najboleśniejszą, gorzką mękę i śmierć Twoją niewdzięcznemu światu okazałeś, że nie chcesz zguby i śmierci, ale nawrócenia i życia pragniesz wszystkich grzeszników.
Skoro bowiem tylko nędzny grzesznik do Ciebie, Ojcze miłosierdzia, ze skruchą, z żalem i miłością się nawraca i Twych nieocenionych Sakramentów używa, Ty zaraz mu ojcowskie swe serce otwierasz i winę łaskawie odpuszczasz.
Lecz, o najsprawiedliwszy Jezu, ponieważ ja, niegodne dziecko Twoje i nieużyteczny(a) sługa, sprawiedliwie obawiam się za grzechy już odpuszczone ciężkiej kary doczesnej, pragnę korzystać ze skarbu łaski, jaki troskliwa matka nasza, Kościół święty katolicki, w dniu dzisiejszym nam otwiera i proszę Cię gorąco, o najmiłościwszy Jezu, abyś przez najobfitsze czyny najświętszego życia, męki i śmierci Twojej, przez zasługi najbłogosławieńszej Matki Twojej i wszystkich Świętych Twoich - wszystkie zasłużone kary najłaskawiej dziś mi odpuścić raczył.
Chcę i mocno stanowię, za pomocą łaski Twojej, wszystkich grzechów, zwłaszcza ciężkich, najpilniej się wystrzegać i od Ciebie nigdy się nie oddalać.
Proszę Cię też, najlitościwszy Jezu, racz Twój święty Kościół katolicki bronić i rozszerzać, jego zwierzchników utrzymywać i oświecać; wszystkich błądzących do niego nawrócić, wszystkie gorszące i kłamliwe nauki wykorzenić.
Racz wszystkim panom chrześcijańskim trwały pokój i jedność darować, a nam, którzy chrześcijańskie imię na sobie nosimy, w Twojej łasce daj podobające się Tobie życie prowadzić.
Dlatego sercem i usty czczę Twe najświętsze Rany, o Boski Zbawicielu i przez zasługi ran Twoich o łaski do dnia dzisiejszego przywiązane najpokorniej proszę.
Amen.
Tradycyjna modlitwa odpustowa skierowana do Chrystusa Ukrzyżowanego, kładąca nacisk na zadośćuczynienie za kary doczesne. Tekst pochodzi z wydania loretakańskiego z 1933 roku i zachowuje klasyczną strukturę teologiczną aktu strzelistego połączonego z błaganiem o pomyślność Kościoła powszechnego.
