Modlitwa do Krzyża Pańskiego
Wzniosła modlitwa do Krzyża Świętego, będącego narzędziem odkupienia i znakiem zwycięstwa Chrystusa, wyrażająca pragnienie całkowitego oddania się Bogu i prośbę o wsparcie w trudach życia oraz w godzinie śmierci.
O Krzyżu święty, niewymownej miłości Boskiej i złości ludzkiej Pamiątko, Pożądanie Jezusa Chrystusa, prac Jego Kresie, największej obelgi Zbawiciela i ostatecznej Jego chwały Znaku.
Ty byłeś boleści Łożem Baranka Przeczystego; Tyś jest Ołtarzem, na którym On, błogosławiony Owoc Panny Niepokalanej, Syn Boga żywego, spełnił ofiarę przenajświętszą dla zbawienia naszego.
Krzyżu święty, Narzędzie odkupienia świata, jednające Niebo z ziemią, i Boga z grzesznikami; Krzyżu najdroższy, u wszystkich narodów opowiadany i czczony.
Krzyżu chwalebny, który stawisz nam przed oczy najwyższe miłosierdzie, najobfitszą pokutę, i najzupełniejszą cnót wszystkich doskonałość; Krzyżu zbawienny, prawdziwy Skarbie łask, Ucieczko nieszczęśliwych, Pociecho strapionych, ratunku wszystkich grzesznych, Ufności konających.
Krzyżu Boski, Tarczo Kościoła wojującego, Wybawienie Kościoła cierpiącego, Godło Kościoła tryumfującego, Postrachu piekła, Kluczu Nieba, Uwielbienie Aniołów Świętych.
Krzyżu Przenajświętszy, bądź uczczony i uwielbiony i ode mnie grzesznika niegodnego, bądź uczczony i uwielbiony wiarą, wdzięcznością, i miłością moją.
Chcę się wszystek dla Ciebie poświęcić, chcę się na zawżdy do Ciebie przywiązać, jako był przywiązany Zbawiciel mój przez miłość dla mnie.
Chcę się z Tobą, Krzyżu święty, połączyć sercem i umysłem, i ciałem gdyby mi wolno było; a proszę Cię, przez oną Krew Najświętszą, którą byłeś oblany, abyś mi był wspomożeniem w uciskach, bezpieczeństwem w pokusach, radą w wątpliwościach, światłem w ciemnościach, pociechą w smutkach, przewodnikiem w życiu i zbawieniem w skonaniu.
Amen.
Tekst pochodzi z modlitewnika Ołtarz Złoty (Kraków 1847). Modlitwa ta, pełna patosu i bogatej metaforyki, ukazuje Krzyż nie tylko jako przedmiot Męki, ale jako "Klucz Nieba" i źródło wszelkich łask, co jest charakterystyczne dla pobożności pasyjnej tamtego okresu.
