Psałterz Dawidowy (abp F. A. Symon 1917): Psalm 94: Prośba o poskromienie nieprzyjaciół ludu Bożego

1. Psalm Dawidowy, na czwarty dzień tygodnia.

Bogiem pomsty Pan: Bóg pomsty poczyna sobie jawnie.

1. Podnieś się, który sądzisz ziemię: pysznym oddaj zapłatę.
2. Dopókiż bezbożni, o Panie: dopókiż bezbożni przechwalać się będą?
3. Dopókiż mówić będą zuchwale i bezwstydnie: i będą się chełpić wszyscy brojący nieprawość?
4. Lud twój gnębią, o Panie: i trapią dziedzictwo twe.
5. Zabijają wdowę i przychodnia: i mordują sieroty.
6. I mówią: Nie widzi tego Pan: nie dopatrzy Bóg Jakóbów.
7. Zrozumiejcież wy, niemądrzy śród ludu: i wy głupcy, przyjdźcież raz do rozumu.
8. Kto wszczepił ucho, miałby nie słyszeć? kto uformował oko, miałby nie widzieć?
9. Kto karze narody, miałby nie karać was? i kto uczy człowieka wszelkiej wiedzy, miałby nic nie wiedzieć?
10. O, wie Pan myśli ludzkie, i wszystką marność ich.
11. Szczęśliwy, kogo ty ćwiczysz, o Panie: i nauczasz go wedle zakonu twego,
12. abyś mu zgotował ulgę na czasy złe: aż się wykopie dół dla grzesznika.
13. Bo nie odrzuci Pan ludu swego: i dziedzictwa swego nie opuści,
14. aż sprawiedliwość wróci do sądu: i przy niej staną wszyscy prawego serca.
15. Któż się ujmuje za mną przeciwko złośnikom? albo kto staje ze mną przeciwko czyniącym nieprawość?
16. Gdyby mi nie był dopomógł Pan: o mało nie zamieszkałaby była dusza moja w podziemiach.
17. Kiedym mówił: Oto chwieje się noga moja: miłosierdzie twoje, o Panie, wsparło mię.
18. Według mnóstwa boleści serca mego, pociechy twe rozradowały duszę moją.
19. Bo czyż masz co wspólnego ze stolicą nieprawości, ty, który zadajesz nam tyle trudu przykazaniem twem?
20. Zasadzają się bezbożni na życie sprawiedliwego: i potępiają krew niewinną.
21. Pan atoli będzie ucieczką moją, i Bóg mój podporą nadziei mojej.
22. I odpłaci im nieprawość ich: a dla ich złości wytraci ich: wytraci ich Pan, Bóg nasz.