Modlitwa w czasie niepowodzeń i trudności życiowych
Modlitwa pełna ufności w Bożą Opatrzność, przeznaczona dla osób dotkniętych stratami i przeciwnościami losu. Pomaga odnaleźć spokój ducha w przekonaniu, że miłość i bojaźń Boża są cenniejsze niż wszelkie dobra doczesne.
W Tobie, Panie, nadzieja moja, w Tobie ufność moja na wieki, którego miłosierdzie nie zna granic, a dróg i sądów nie pojmie żaden. Czymże są dla mnie przeciwności i wszelkie szkody i straty ziemskie, gdy miłość i bojaźń Twoja ze mną, gdy moja ufność w Tobie nie zna zachwiania.
O Boże Stworzycielu, Boże Ojcze i Obrońco mój, dziękuję Ci za ten dar największy, za to najwyższe dobro; chwała Ci na wieki! Zachowaj mi je, a pomnóż najlitościwiej i najobficiej, Panie mój i Boże mój.
O miłość i bojaźń Twoją, o wiarę mocną upraszam Cię i miłosierdzia Twego żebrzę, i przez wszystkie zasługi i rany Jezusa Chrystusa upominam się; nie zaś o pomyślność doczesną i wszelkich cierpień odjęcie.
Pożądam cierpieć dla miłości Twej, Boże; nie wypraszam się od cierpień: tylko od gniewu i niełaski Ojca mojego Niebieskiego. Uczyń mnie, Panie, Łazarzem, jeśli wola Twoja święta, byleś mnie za syna swego znał i do jego nagrody przez Aniołów swych wynieść raczył.
Niech będzie pochwalone Imię Pana mojego, Imię przenajświętsze, przed którym upada wszelkie kolano niebieskie, ziemskie i piekielne. Niech będzie pochwalone od wszystkiego stworzenia i ode mnie, grzesznika najniegodniejszego; a spraw, najsłodszy Jezu, abym je mógł chwalić w wieczności, dostąpiwszy zapłaty męką i krwią Twoją okupionej.
Amen.
Modlitwa pochodzi z modlitewnika "Ołtarz Złoty", wydanego w Krakowie w 1847 roku. Treść nawiązuje do biblijnej postaci ubogiego Łazarza jako wzoru cierpliwego znoszenia niedoli.
