Modlitwa przed obraniem sobie stanu pewnego

Najłaskawszy Ojcze Niebieski, przy Twojej Boskiej pomocy starałem(am) się dotąd według wszystkich sił moich o zbogacenie mego rozumu wiadomościami i utrzymanie serca mego w niewinności; nie racz odejmować mi Twojej Ojcowskiej pomocy, abym do końca życia wytrwał(a) w tym świętym usiłowaniu.

Tymczasem zbliża się chwila, kiedy sobie stan pewny obrać muszę; a choć wiem, iż w każdym stanie zbawionym(ą) być i służyć Ci można, o Boże, wiem przecież także, że w takim najspokojniej żyć i zbawienie duszy najbezpieczniej zapewnić sobie można, który stosownie do udzielonych zdolności każdemu przeznaczyłeś.

Ach, Boże, Panie życia mojego, ponieważ nie wiem, co uczynić powinienem(nam), pozostaje mi tylko, abym serce, ręce i oczy wzniósł(a) do Ciebie. Nauczasz mnie wprawdzie, abym nic bez rady rodziców nie czynił(a), ażebym po uczynku nie miał(a) czego żałować; przetoć wiernie chcę się stosować do rozkazu Twego, o Panie.

Jednakże często człowiek tę drogę bierze z pozoru za prawdziwą, której koniec do śmierci wiecznej prowadzi; nie chcąc się nigdy stać winnym(ą) zarzutu, żem więcej na radzie ludzkiej niż na Twoim głosie, o Boże, polegał(a), posyłam przede wszystkim modły moje ku Tobie i błagam Cię w upokorzeniu: wskaż mi, o Panie, tę drogę, którą mam odbywać moją pielgrzymkę doczesną; do Ciebie bowiem wzniosłem(am) duszę moją. Los mój w Twoim ręku zostaje: mów zatem, o Panie, a ja, sługa Twój(a), słuchać Cię będę.

Przez Ciebie, o Boże, objaśniony(a) i łaską Twoją prowadzony(a), bezpiecznie postępować będę na drodze prowadzącej do żywota wiecznego; w dniach radości i smutku będziesz moim pomocnikiem, pocieszycielem i moją podporą. Niech nigdy Mnie nie dotknie ta boleść przerażająca, którą niegdyś tym zwiastowałeś, co mieli przedsięwzięcie nie z Ciebie pochodzące i swoje życie nie z Ducha Twego zaczynali.

Ach, Panie, Ty Stwórco Nieba i ziemi, racz być Bogiem moim na wieki.
Amen.