Modlitwa poranna. Polecenie się Panu Bogu
Tradycyjna modlitwa poranna będąca pobudką pobożnej duszy, która na początku dnia oddaje całe swoje życie pod ojcowską opiekę Bożą, szukając ratunku przed złem.
Boże, Ojcze nasz miłościwy i wszechmocny, z najgłębszą czcią uniżam się przed Twoją wielkością i dobrocią nieskończoną.
Polecam Ci duszę i ciało moje; myśli, czucia, słowa i uczynki moje; życie, śmierć, doczesność i wieczność moją.
Biorę na się z ufnością i wiarą znak Krzyża Boskiego, w Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
A błagam Cię, Jezu Chryste, Królu chwały, umęczony za nas grzesznych przez najsroższą mękę i śmierć, abyś dziś i zawsze strzegł mnie i wybawiał od wszelkiego niebezpieczeństwa duszy i ciała.
Wybaw mnie od mocy nieprzyjaciół widomych i niewidomych, od szkody rzeczy szkodliwych, od grzechu i złego przykładu, od śmierci nagłej.
Owszem, abyś mnie niegodnego (niegodną) do chwały swojej gotować i przywieść łaskawie raczył.
Amen.
Tekst pochodzi z modlitewnika Ołtarz Złoty wydanego w Krakowie w 1847 roku. Modlitwa ta stanowi akt całkowitego zawierzenia Opatrzności Bożej, łącząc prośby o opiekę doczesną z dążeniem do zbawienia wiecznego.
