Modlitwa do Boskiej Opatrzności II
Modlitwa błagalna do Bożej Opatrzności, uznająca sprawiedliwość Bożych wyroków i wzywająca ratunku w chwilach utrapienia.
O Boże, w Trójcy Świętej jedyny. Tyś na zgubę naszą nieskwapliwy, i wyroki swoje, któreśmy zasłużyli, odmieniasz. Uchowaj nas, Boże, abyśmy uważać przygód, jakie na nas dopuszczasz, ani się karania Twego przelęknąć nie mieli; sądzić się z nami chce Pan Bóg, gdy nas takimi przygodami nawiedza.
Oto rózga Boża nad nami, a my się nie poczujemy i spać w bezpieczeństwie będziemy? Panie, pośpiesz się, błagamy Cię, ku ratunkowi naszemu, albowiem w Tobie jednym nadzieja zbawienia.
Ty rzeki i morza na pomoc swoich osuszasz; Ty wiatry i wody, i ogień, i ziemię, i wszystko w swoich ręku masz, i jako chcesz wszystkim rządzisz: a tym, którzy Cię wiernie wzywają, sługom swoim i czeladce swojej obronę i pomoc dajesz.
Znamy, Panie Boże nasz, iż my i rady do wybawienia swego nie mamy. My jako trawa i kwiat polny, co lada wiatrem uschnie i upadnie, że i miejsca, gdzie był, nie poznać; my jako dzieci nieletnie, co żadnej sobie pomocy dać nie mogą, na matkę tylko oczy swe obracają.
Tyś matką naszą i ojcem, który w miłosierdziu matkę i w obmyślaniu potrzeb ojców wszystkich przechodzisz. Wyznajemy wielką moc Twoją i wszechmocną rękę Twoją, bo woli Twojej nic się nie sprzeciwi, nic jej nie przeszkodzi, jeśli postanowisz wyrwać nas z bolesnych przygód życia, w jakich przed Tobą płaczemy.
Nie mamy, ani mieć chcemy w żadnym stworzeniu nadziei, na której byśmy polegali i na nią się spuszczali, jedno na szczodrobliwą, ojcowską i mocną rękę Twoją. Co dla nas uczynisz, nie wysługom ani modlitwom naszym, ale Tobie, Boże nasz miłosierny, i wielkiej mocy, i łasce nieogarnionej Twojej przyznamy.
Wyzwoleni, służyć Tobie będziemy, pełniąc święte rozkazanie Twoje; wyśpiewywać chwałę i zwycięską prawicę Twoją: prawica Boska przemogła, prawica nas Pańska wyrwała i wyniosła.
Nie umrzemy, ale wypowiadać będziemy sprawy Twoje, iżeś nas jako dzieci swe ukarał, a ukarawszy do łaski Swej przywrócił i dobrodziejstwami ucieszył. Tobie chwała na wieki wieków, przez Jezusa Chrystusa, z którym w jedności Ducha Świętego Bóg jeden królujesz wiecznie.
Amen.
Tekst pochodzi z dziewiętnastowiecznego modlitewnika Bądź wola Twoja (1887). Modlitwa ta, o silnym zabarwieniu pokutnym i ufnym, podkreśla absolutną zależność stworzenia od Stwórcy, używając barwnych porównań biblijnych i poetyckich.
