Modlitwa na Wielki Czwartek II

Dzień dzisiejszy rozpoczyna straszną mękę Twoją, Jezu! Na Ostatniej Wieczerzy, którą w Wielki Czwartek z Apostołami spożyłeś, zostawiłeś nam Siebie na pokarm pod postaciami chleba i wina. O, jakżeś dobry, Panie nasz! Nie tylko chcesz za nas cierpieć i umrzeć, ale pozostajesz na zawsze z nami na tym świecie. Jakie to szczęście dla nas, że Cię mamy pośród nas!

Ile razy chcę, mogę pójść do Ciebie, Jezu, do kościoła, porozmawiać z Tobą i nawet przyjmować Cię od czasu do czasu do mego serca w Komunii świętej. Ja sam(a) nie wiem, jak Ci dziękować za to wszystko! Niech Ci za mnie Aniołowie i Święci w niebie dziękują, a także i Matka Boża, Twoja Matka, Jezu, bo Jej podziękowanie najmilszym Ci będzie.

Po Ostatniej Wieczerzy poszedłeś, o mój Jezu, do Ogrodu Oliwnego, ażeby tam się modlić. W czasie modlitwy przyszła Ci na myśl cała straszna męka, która tej nocy miała się rozpocząć. Twoje Serce Najświętsze tak cierpiało, że aż pot krwawy wystąpił Ci na skronie! Wtedy Bóg Ojciec, widząc mękę Twoją, zesłał Ci Anioła Pocieszyciela, a Ty, Jezu, z pokorą powiedziałeś Panu Bogu: "Nie moja, Ojcze, ale Twoja niech się stanie wola".

Ja, Panie, tyle razy nie chcę spełnić woli starszych, którzy mi Boga na ziemi zastępują! Tak mi trudno posłuchać i zrobić to, co każą! Ale chcę koniecznie się poprawić z tej mojej wady i dziś przez cały dzień uważać będę, żeby robić to wszystko, co mi nakażą rodzice i przełożeni.

Posłusznym(ą) będę, ażeby Ciebie, Jezu mój, naśladować i sprawić Ci ulgę w Twojej męce. Aniele Stróżu, przybądź mi ku pomocy, tak jak Panu Jezusowi w Ogrodzie Oliwnym, ażebym postanowienia mojego dotrzymać umiał(a).
Amen.