Modlitwa do św. Antoniego o odpuszczenie grzechów

Bądź pozdrowiony, Antoni przebłogosławiony, a z mieszkania chwały Twojej wejrzyj na mnie i prośbą moją racz nie pogardzać, który ratować wzywających Cię nie zaniedbujesz i ziemskich obywateli pocieszać dobrodziejstwami Twoimi nie ustajesz, tych osobliwie, którzy od Ciebie z silną wiarą czegokolwiek proszą, bez pociechy nie opuszczasz, bo się tak Boskiemu podobało Majestatowi, byś w nieszczęściach i utrapieniach zostających, a Ciebie nabożnie wzywających, wspierał.

Do Ciebie tedy, Antoni święty, Mocarzu Boży, pokornie udaję się, Ciebie z ufnością wzywam: racz modlitwami otrzymać od Boga odpuszczenie grzechów moich, abym dla nich wiecznie nie zginął.

O, błagaj Go, aby stał się miłościw dla mnie, wielkiego grzesznika, ponieważ sam się z tym oświadcza, że nie przyszedł szukać sprawiedliwych, lecz grzeszników zaginionych. O, niechże mi będzie miłościw i nakłoni uszu Swoich na prośbę moją, który przez Ciebie miłosierdzia Jego żebrzę. Spraw to, abym łaskę w oczach Pana Zbawiciela mego oraz Najświętszej Matki Jego znalazł, a Twoją opieką wsparty, grzechów odpuszczenie otrzymał. Rozjaśniaj ciemności serca mego, a czego Bóg po mnie żąda, Ty, Oblubieńcze Jego, naucz mnie!

Niech zawiedzionym nie będę, gdy Ciebie wzywam z ufnością. Nikczemność i ułomność moją Ty znasz, jeżeli mi więc co dzień i co noc z opieką Swoją obecnym nie będziesz, dusza moja w śmiertelną zgubę popaść może, gdyż na zatracenie moje czuwają nieprzyjaciele moi.

Powstań tedy, Antoni święty, powstań i ratuj mnie! Niech nie będę pohańbiony, którym Ciebie w potrzebach moich wzywał, przez całe życie moje czcił. O, nie opuszczaj mnie, Ty, który w Kościele wojującym chwałą i czcią otoczony, wszechmocności Bożej dzieło sprawujesz. Powstań, a wyrwij duszę moją z wiecznego i doczesnego niebezpieczeństwa i zaprowadź ją tam, gdzie w chwale niebieskiej weselisz się na wieki.
Amen.