Modlitwa do św. Anny II
Nabożne pozdrowienie św. Anny i Najświętszej Maryi Panny, łączące cześć dla Niepokalanego Poczęcia z prośbą o ratunek i ufność w zasługach Zbawiciela.
Do której nabożnego samotrzeć odmawiania, Ojciec Święty Aleksander IV mocą służącą Stolicy Apostolskiej przywiązał dla wiernych odpusty.
Bądź pozdrowiona, Panno Maryjo, łaskiś Bożej pełna, Pan z Tobą, łaska Twoja niech będzie święta Anna, Matka Twoja, z którejś się Ty bez zmazy grzechu pierworodnego narodziła, z Ciebie zaś narodził się Syn Boży Jezus Chrystus.
Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi, teraz i w godzinę śmierci naszej.
Bądź pozdrowiona, Przenajświętsza Maryjo, Matko Boska, Królowo Niebieska, Bramo Rajska, Pani świata: czystą jedyną Tyś jest Panną, Tyś poczęła Jezusa bez grzechu, Tyś porodziła Stworzyciela i Zbawiciela świata, w którym ja wszystką moją ufność pokładam; wybaw mię od wszystkiego złego i uproś.
Tekst pochodzi z modlitewnika Ołtarz Złoty, czyli Zbiór Nabożeństwa dla Katolików, wydanego w Krakowie w 1847 roku nakładem Stanisława Gieszkowskiego. Modlitwa posiada aprobatę kościelną biskupa Ludwika Łętowskiego, wydaną 26 lutego 1847 roku.
