Akt przebłagania Najświętszego Dzieciątka Jezus

Jakież przyjęcie spotkało Cię na ziemi, o Serce, któreś tak bardzo ukochało ludzi! Nikt Cię nie poznał, nikt nie uczcił, nikt miłością za miłość wypłacić się nie chciał! Uwięzione w żywocie Twej Matki, od Niej tylko byłoś uwielbione, a ludzie, dla których zbawienia wszystkieś pragnienia Twoje poświęciło, ani wiedzieli o Tobie, ani Cię znali, ani myśleli nawet o kochaniu Ciebie.

A gdyś już na świat przyjść miało, o Boskie Serce Dzieciątka Jezus! Jakążeś boleścią było zranione, widząc nieczułość ludzi, którzy nie chcieli do siebie przyjąć ubożuchnej Matki Twojej i tak przed Nią zamykali drzwi swoje, iż się schronić musiała do mieszkania bydląt i tam w ostatniej nędzy porodziła Ciebie...

A w żłóbku i stajence, o Serce Najświętsze, w jakimże poniżeniu zostawało; jak zapomniane i prawie od wszystkich opuszczone! O Serce przenajdroższe! Od początku Twego na świat przyjścia niewdzięcznością ludzką nasycone, prześladowane od nieprzyjaciół, ściśnione miłością i bólem, czy teraz lepiej się z Tobą obchodzą? Czyż nie wyrządzają takich samych zniewag, jakimi wtenczas Cię obrażono? O, my zawsze tak samo nieczuli i niewdzięczni za tę miłość niezmierną, którą nam okazujesz; zawsześmy oziębli w kochaniu Ciebie; zawsze leniwi w służeniu Tobie; zawsze w poświęceniu się dla Ciebie tak skąpi! Zawsze napawamy Cię goryczą - i grzechami naszymi ciągle Ci nowe zadajemy razy...

Zaledwie maleńka znajdzie się cząsteczka dusz, które w miłości Twojej, za świat cały nagradzają Tobie. O Jezu mój Najsłodszy! Pozwól mi należeć do liczby tych dusz wybranych! Pozwól abym za dawną niewdzięczność moją i zapomnienie o Tobie, teraz ciągle dziękczynienia składać Ci mógł(a), aby mi żadna chwila nie mijała bez uwielbienia Ciebie, abym się całkiem Twej miłości poświęcił(a), o Boskie Serce Najświętszego Dzieciątka! A jakoś Ty dla mnie stało się ofiarą, tak i ja niechaj się stanę ofiarą przyjemną dla Ciebie na tej ziemi po wszystkie dni życia mojego, a potem w niebie przez całą wieczność.
Amen.