Pieśń za dusze zmarłych
Tradycyjna pieśń błagalna śpiewana przy grobie, będąca parafrazą antyfony "Witaj Królowo", w której wierni proszą Maryję i Jezusa o miłosierdzie i zbawienie dla zmarłych oraz dla siebie samych.
Witaj, Królowo Nieba i Matko Litości!
Witaj, nadziejo nasza w smutku i żałości.
Ku Tobie, wygnańcy Ewy, wołamy synowie,
Ku Tobie wzdychamy, płacząc z padołu więźniowie.
Orędowniczko nasza, racz swe litościwe
Oczy spuścić na nasze serca żałośliwe.
I Owoc błogosławiony Żywota Twojego,
Racz pokazać po zejściu z świata mizernego.
O łaskawa! O pobożna! O Święta Maryjo!
Niechaj wszyscy zbawieni będą grzeszni, i ja.
O Jezu! Niech po śmierci Ciebie oglądamy,
O Maryjo! Uproś nam, czego pożądamy.
O Jezu! Jezu! Jezu! Jezu mój kochany,
Jezu, w wielkiej dobroci, nigdy nieprzebrany.
Amen.
Śpiewana przy grobie. 300 dni odpustu. Pius VI, 1786. Tekst pochodzi z modlitewnika: "Nowenna za dusze zmarłych oraz Akt heroicznej miłości ku duszom czyścowym...", Warszawa 1898 r., str. 44.
