Modlitwa za dusze w czyśćcu zostające
Ufna modlitwa błagalna do Boga o miłosierdzie i wybawienie dusz cierpiących w czyśćcu, ze szczególnym uwzględnieniem tych, którym winni jesteśmy wdzięczność lub zadośćuczynienie.
O Boże, nieprzebrane źródło pociechy, Sprawco zbawienia dusz, okaż miłosierdzie swe nad duszami w czyśćcu cierpiącymi.
Wyzwól je łaskawie ze wszelkich kar, na jakie zasłużyły, a racz przyjąć je do szczęśliwości wiekuistej, którąś obiecał Abrahamowi i potomstwu jego.
Zapomnij, Panie, grzechy ich i wszystkie nieprawości; niech karanie słuszne, jakie im sprawiedliwość Twa naznaczyła, miłosierdzie Twoje odwrócić od nich i darować im raczy.
Przywołaj je, Panie, żywych i umarłych Ojcze, do miejsca odpoczynku i światłości.
Wysłuchaj, o Boże nasz, pokorną i serdeczną prośbę, którą Ci zanoszę, a obdarz przebaczeniem swym Boskim bolejące dusze tych zwłaszcza, za których najbardziej modlić się i błagać Ciebie powinienem: dusze moich przyjaciół, moich dobroczyńców i wszystkich zmarłych osób mnie drogich.
W ich liczbie, o Panie najlitościwszy, znam to z największym żalem i z bojaźnią, są i te, których zawinienia ciężą także na mnie samym, najniegodniejszym grzeszniku.
Te, które w tym życiu albo do złego nawodziłem, albo ich ku dobremu dostatecznie zwrócić nie usiłowałem radami, pomocą, czuwaniem, a osobliwie przykładem własnym.
Za te szczególniej dusze błagam Cię, Boże, najgorętszą modlitwą, przez wszystkie zasługi Syna Twego najmilszego i przyczynę Matki Jego Najświętszej.
Uratuj, o Panie, cierpiące dusze czyśćcowe; a nas, których jeszcze przy życiu tym chowasz, racz miłosiernie do skutecznej za nie i za nas samych pokuty pobudzać.
Dla spólnego wszystkich zbawienia i cieszenia się chwałą Twoją w świętych królestwie, przez Jezusa Chrystusa, Pana i Odkupiciela naszego.
Amen.
Tekst pochodzi z modlitewnika Ołtarz Złoty, wydanego w Krakowie w 1847 roku nakładem Stanisława Gieszkowskiego. Modlitwa posiada aprobatę kościelną biskupa Ludwika Łętowskiego, wydaną 26 lutego 1847 roku.
