Modlitwa polecająca Pani Anielskiej dusze zmarłych
Pokorna prośba do Matki Bożej o miłosierdzie dla dusz cierpiących w czyśćcu oraz wezwanie do świętych dusz o orędownictwo za nami u Boga.
Nieskończone są potrzeby duszy mojej, lecz ufam, że Ty, Pani najłaskawsza, co do zbawienia mego jest najkonieczniejsze, raczysz mi najmiłościwiej wyjednać u Syna swojego.
Ośmielam się więc zanieść do Ciebie prośbę za tymi, co nic już sobie uprosić nie mogą, co w więzieniu czyśćcowym z utęsknieniem ratunku wyglądają.
Pełna ufności w dobroć Twoją, proszę Cię pokornie, Królowo Anielska, wejrzyj na nich łaskawie, ulżyj im w mękach i wyrwij z toni ognistej czyśćca, aby co rychlej w wieczystym pokoju miłosierdzie Twoje wychwalali.
Wy zaś, o święte dusze, gdy za wielowładną przyczyną Matki Boga naszego do ojczyzny się wiecznej dostaniecie, pamiętajcie o nas na tym padole płaczu zostających, abyśmy pod opieką Pani Anielskiej w bojaźni Bożej tak żyli, abyśmy Ją wraz z wami w niebie wychwalali na wieki.
Amen.
Modlitwa pochodzi z tradycji nabożeństw do Matki Boskiej Anielskiej (z Porcjunkuli), związanej z duchowością franciszkańską i odpustami maryjnymi. Tekst opublikowany w modlitewniku wydanym przez Zgromadzenie Sióstr Loretanek w 1933 roku.
