Modlitwa po spowiedzi świętej III
Uroczyste dziękczynienie za otrzymany sakrament pokuty, będące wyrazem głębokiej wdzięczności za Boże miłosierdzie i prośbą o wytrwanie w czystości duszy.
Niech Ci będzie najgłębsza cześć i chwała, Boże w Trójcy Świętej jedyny; niech Ci będą dzięki i wdzięczność nieskończona.
Utwierdź mię, utrzymuj i prowadź, Panie, iżbym się grzechom nigdy już nie powracał, nigdy Ciebie, Boga mojego, nie odbiegał.
O Panie, Ojcze mój najlitościwszy, jakże Ci zdołam wydziękować za Twe zlitowanie i przebaczenie. Nie moje to chwilowe modlitwy, nie mój to żal niedoskonały mogły Cię przebłagać i do łaski mię Twojej wrócić.
Ale Krew Baranka Bożego na Krzyżu za mnie przelana, ta za mną niegodnym prosiła, ta u Ciebie otrzymała zupełne dla mnie zmiłowanie.
Odrodziłeś mię, Boże, na nowo; przyoblekłeś mię w czystość: nie odstąpże, błagam, ode mnie; nie zostawiaj mię własnej niemocy, iżbym głębiej jeszcze i straszniej nie upadł.
Nie w mojem postanowieniu ufność położę, lecz w Twojej opiece i obronie. Tobie, Panie, Ojcze najdobrotliwszy, ze wszystkich sił duszy mojej zaufam.
Iżbyś jako mię sam naprawił, uzdrowił i oczyścił za przeszłość, tak mię na przyszłość sam strzegł, bronił, nauczał, utrzymywał i zbawił.
Nie daj, Panie, aby serce moje w miłości i bojaźni Twojej kiedykolwiek ostygło.
Dopomóż i zachowaj, iżby to przebaczenie, które najłaskawiej dać mi raczyłeś, nie powiodło mię ku zgubie, gdybym znowu się na nie spuszczając nie hamował siebie jak najmocniej od grzechu i nieprawości.
Upadam i ukorzam się przed Twym najświętszym Majestatem, Boże w Trójcy wszechmogący; dziękuję Ci całą głębokością ducha mojego, całą mocą wszystkich sił moich.
Dziękuję Ci i chwalę Imię Twe, Panie, za łaskę, której byłem tak bardzo niegodny. Niech Ci dziękują Aniołowie i Archaniołowie; niech Ci dziękują wszystkie mocy Nieba i ziemi.
Niech będzie cześć i chwała Bogu najwyższemu, który mię odkupił, oczyścił, i dla mnie Królestwo Swoje zgotował, przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela i Pana naszego.
Amen.
Modlitwa dziękczynna po spowiedzi pochodząca z dziewiętnastowiecznego zbioru Ołtarz Złoty (Kraków 1847). Tekst kładzie nacisk na zasługi Krwi Chrystusa jako jedyne źródło przebaczenia oraz na konieczność Bożej pomocy w zachowaniu stanu łaski uświęcającej.
