Modlitwa o pokonanie swych namiętności

Boże Święty, Ojcze nieprzebranego miłosierdzia, któryś swą wszechmocnością na to mnie stworzyć raczył, abym Cię chwalił i Tobie jednemu służył: uratuj mnie, Panie, a wyzwól litościwie z ohydnej i zgubnej niewoli mych własnych żądz i namiętności.

Dopomóż mi, o Boże mój, iżbym ich jarzmo, do piekła mnie tłoczące, mógł jak najrychlej złamać. Wierzę, Panie, jak najmocniej, że to uczynić mogę przez najświętsze zasługi Boskiego Zbawiciela i Zwycięzcy świata, przez godne przystępowanie do Najświętszego Sakramentu, przez modlitwę, pokutę i miłosierne uczynki.

Ale duszy mej nieprzyjaciel kładzie sidła na drodze mojej, rozumem mnie ludzkim omamia, przykładami świata do grzechu ciągnie, a własna słabość i ułomność moja ustawicznie wydaje mnie na upadek. Gniew mnie unosi, pycha mnie nadyma, pożądliwość mnie pokonywa, łakomstwo miłością dóbr ziemskich zapala, lenistwo od powinności odciąga, fałszywa mądrość błędami mnie opasuje, własna miłość zaślepia, i nawet dobre uczynki, jakie za łaską Twoją wypełniam niekiedy, kazi mi i niweczy.

W Tobie jednym, o Panie mój i Ojcze, nadzieję i ufność kładę: sam własną mocą nie zdołam tych nieprzyjaciół pohamować w sobie i pokonać; ale się brzydzę nimi przez miłość ku Tobie i przez bojaźń gniewu Twojego, i jak najgoręcej pragnę na zawsze od nich wybić się na wolność.

Pomocy Twojej i wsparcia Twego błagam: spraw, Panie, iżbym jako wierny sługa Jezusa Chrystusa mógł świętych cnót Jego i wszystkich przykazań Kościoła pełnieniem złe żądze swoje zwyciężać, nigdy się im nie poddawać i zasłużyć na nagrodę, którąś nam w Królestwie wiecznym przeznaczyć raczył, przez Syna Twojego, Pana naszego Jezusa Chrystusa.
Amen.