Modlitwa Dworu Niebieskiego

Zbawicielu Przenajświętszy i Najmiłosierniejszy! Źródło wszelkich łask i nasz Najłaskawszy Jezusie! Z niepojętej miłości ku nam, nędznym dzieciom Ewy, opuściłeś miejsce Twoje u prawicy Ojca Niebieskiego i przyjąłeś słabość i ubóstwo nasze, w wyższym nawet stopniu, niżeli wszyscy ludzie, żebyśmy Ciebie wzajemnie kochali.

Chętnie przyjąłeś na siebie wszelkie trudy i prace, ażeby nas wyrwać z mocy ducha złego i uczynić dziećmi Twego Ojca Niebieskiego.

Bardzo żałuję, że ja, nędzny, lichy robaczek ziemski, tak mało dotychczas poznałem ten nadmiar Twojej miłości, i tak mało Ci podziękowałem za tak liczne dla mnie ponoszone trudy i męki.

Ofiaruję Ci więc tę niegodną moją modlitwę, ażeby przez nią oddawać cześć Twojemu najświętszemu życiu, męce i śmierci, wszystkim latom, dniom i godzinom Twego życia, które przepędziłeś na ziemi dla zbawienia zatraconej i grzesznej ludzkości.

Ofiaruję Ci tutaj z głębi mego serca wszystkie akty uwielbienia, miłości i dziękczynienia, rozmnożone tysiąc razy, które dziewięć chórów świętych Aniołów i wszystkie stworzenia od samego ich początku aż dotąd, i Najświętsza Panna Maryja od swego Niepokalanego Poczęcia z największą gorliwością, ofiarowały Tobie i w każdej chwili ofiarują.

Wszystkie te akty ofiaruję Ci jako doskonałe dziękczynienie:

1. Za odwieczny wybór Najświętszej Panny Maryi na Matkę Boską.
2. Za Jej Niepokalane Poczęcie i zachowanie od grzechu pierworodnego, w którym wszyscy inni ludzie są poczęci i rodzą się.
3. Za przenajczystsze urodzenie Twojej Niepokalanej Matki, które oświeciło świat cały i uradowało niebo.
4. Za Twoje własne cudowne poczęcie, które miało miejsce za sprawą Ducha Świętego w dziewiczym ciele Twojej wybranej Matki i przez Archanioła Gabriela zwiastowane zostało.
5. Za pierwszą podróż, którą Ty przedsięwziąłeś, ukryty w najczystszym ciele Twojej Matki, przez góry do Twojej Cioci Elżbiety i do ukrytego w jej ciele macierzyńskim św. Jana.
6. Za Twoje święte Narodzenie, przy którym w stajence wśród nierozumnych zwierząt w największym ubóstwie przyszedłeś na świat i nie miałeś gdzie położyć Twej najświętszej głowy i czym ogrzewać delikatnych członków Twoich.
7. Za wielką cześć, którą pozyskałeś z adoracji trzech Mędrców i z ich tak kosztownych, pełnych znaczenia darów: złota, kadzidła i mirry.
8. Za wybór Twego imienia Świętego, które przyjąłeś jako człowiek, z pokornego posłuszeństwa dla zakonu Mojżesza.
9. Za Twoje Przenajświętsze Ofiarowanie w świątyni Jerozolimskiej przez Matkę Twoją według zakonu Mojżesza.
10. Za ciężkie prześladowanie, którego doznałeś na początku Twego życia, gdy musiałeś uciekać do Egiptu i przez dłuższy czas tam mieszkać.
11. Za to, że Matka Twoja najukochańsza przez trzy dni z boleścią Cię szukała i nareszcie znalazła pomiędzy uczonymi w świątyni Jerozolimskiej.
12. Za Twoją podległość okazywaną Twoim ukochanym Rodzicom do trzydziestego roku życia, pomagając im rozmaitymi dziecięcymi pokornymi usługami.
13. Za Twoje najświętsze nauki i kazania, za uciążliwe i niebezpieczne podróże i w ogóle za wszystkie trudy i prace, które dla naszego zbawienia przyjąłeś na siebie.
14. Za Twój najświętszy czterdziestodniowy post, za Twoje przymierze pokusy i za Twoje gorliwe modlitwy na pustyni.
15. Za Twoje wielkie i wspaniałe cuda, uczynione dla zwalczania zatwardziałych żydów.
16. Za Twoją nieustanną modlitwę i krwawy pot trwogi na Górze Oliwnej, w bolesnej obawie śmierci, ale w doskonałym poddaniu się woli Ojca.
17. Za fałszywy pocałunek, którym Cię wiarołomny Judasz zdradził i w ręce bezbożnych oddał.
18. Za bolesne wiązanie Cię twardymi postronkami przez haniebnych oprawców oraz za okrutne ciąganie po przykrej i uciążliwej drodze.
19. Za liczne fałszywe oskarżenia i świadectwo wymyślone i przedstawione przeciw Twojej najświętszej osobie przez Annasza i Kajfasza, Piłata i Heroda.
20. Za nadzwyczaj bolesne obchodzenie się z Tobą, kiedy Cię haniebnie od jednego fałszywego sędziego ciągnęli do drugiego.
21. Za silny, więcej jak bluźnierczy policzek, zadany Twemu najświętszemu obliczu przez sługę arcykapłana.
22. Za Twoje bolesne krwi rozlanie, któreś poniósł przez pokaleczenie ciała Twego najświętszego biczowaniem i rózgami katów.
23. Za Twoją nagość i owe nadzwyczaj bolesne uczucie wstydu, którego doznałeś, kiedy Ci suknie zrywali z ciała i kiedy stałeś nagi przed całem pospólstwem do słupa przywiązany.
24. Za wyszydzenie, oplwanie i upadanie na kolana, którymi Ci urągali bezbożni żydzi.
25. Za wbicie ostrej korony cierniowej w Twoją głowę najświętszą, które sprawiło, że krew Twoja najświętsza ciekła po obliczu i policzkach Twoich.
26. Za Twoje haniebne stawienie Cię przed Piłatem, który wykrzyknikiem: „Oto człowiek” chciał lud do litości skłonić.
27. Za wyrok wydany na Ciebie przez Piłata, za wyprowadzenie Cię na śmierć i ciężkie dźwiganie krzyża.
28. Za Twoje bolesne spotkanie się z Twoją zasmuconą Matką i z innymi niewiastami, które szły za Tobą w drodze krzyżowej i gorzkie łzy litości nad Tobą wylewały.
29. Za nadzwyczaj bolesne zrywanie Twoich sukien, za odnowienie Twych ran i nielitościwe przybicie gwoździami do twardego drzewa krzyża oraz za wszystkie na krzyżu wymówione słowa i za Twą śmierć.
30. Za Twoje chwalebne zmartwychwstanie trzeciego dnia po Twojej męce, przy czym pokazywałeś się Marii Magdalenie, Twoim uczniom, Apostołom i wielu innym.
31. Za Twoje cudowne wniebowstąpienie i chwalebny powrót do Ojca Niebieskiego po skończonej pielgrzymce ziemskiej i odniesionym zwycięstwie i triumfie nad światem i szatanem.
32. Za Twoje cudowne ogniste zesłanie Ducha Świętego na Apostołów, uczniów i Matkę Twoją najukochańszą w Zielone Świątki.
33. Za wspaniały triumf w niebie, z jakim przybyła tam Twoja kochana Matka z ciałem i duszą.
34. Za wesołą uroczystość obchodzoną w niebie przez Ciebie i Ojca i Ducha Świętego przy wywyższeniu Twojej chwalebnej Matki ponad wszystkie chóry Aniołów i Jej ukoronowaniu na Królową Nieba.

Za to wszystko, tak, jak w ogóle za wszystkie bicia serca Twego i akty miłości, myśli, pragnienia, modlitwy wewnętrzne i ustne, które Ty na ziemi odczuwałeś i ciągle jeszcze w Najświętszym Sakramencie Ołtarza odnawiasz; składam Ci tysiączne dzięki i proszę Cię pokornie, żebyś mnie i wszystkim, którzy polecili się mojej modlitwie, albo za których jestem obowiązany modlić się, udzielić raczył żalu doskonałego za wszystkie nasze grzechy, mocnego postanowienia nigdy już nie obrażać Twego Boskiego Majestatu, i łaskę wytrwania do końca, ażebym ja i wszyscy ludzie tu na ziemi korzystali z Twojej łaski, a po tym uciążliwym życiu żebyśmy byli przyjęci do liczby wybranych Twoich i z nimi byli dopuszczeni do oglądania Twego Oblicza Najświętszego, który z Ojcem i Duchem Świętym jako równy Bóg żyjesz i królujesz na wieki wieków.
Amen.