Modlitwa do Serca Jezusowego III
Głęboka modlitwa pokutna i wynagradzająca Najświętszemu Sercu Jezusowemu, wyrażająca żal za grzechy oraz pragnienie całkowitego poświęcenia się Bożej miłości.
O Serce Pana mojego, ufność moja w Tobie na wieki. Czegóżbym się lękał, przybliżając się do Serca Ojca najlepszego i miłości pełnego?
Najsłodszy Jezu, wiem, że grzechy me zraniły Serce Twoje trzy razy Święte; lecz Ty wszystkim żałującym otwierasz to Serce miłosierne. Dlaczegóż Cię, Najświętsze Serce Jezusa Chrystusa, tak mało, tak nieczule kochałem!
Twoimi dobrodziejstwy ustawicznie byłem darzony; od Ciebie broniony naprzeciw napaściom i zdradom piekła; od Ciebie miałem win moich poznanie, pobudkę do żalu, natchnienie do modlitwy, ułatwienie do dobrych uczynków: a za wszystko odpłaciłem Ci niewdzięcznością.
Boże mój, Synu Boga żywego, więc to ja grzechami swymi odnawiam boleści śmierci Twojej i wszystkie srogości Męki Twej przenajświętszej; zawieszam Cię znowu na Krzyżu i Serce Twe znowu przebijam!
Czemuż nie mogę łzami krwawymi, nawet życia ofiarą, obmyć zniewag Boskiemu Sercu Twojemu wyrządzonych przez moją niedbałość i obojętność, przez moją niewdzięczność i w wierze oziębłość, przez moje w złem trwanie i natchnień Twych niesłuchanie, i przez tyle inszych grzechów moich.
Czemuż nie mogę nagrodzić zuchwałej względem Ciebie nieczułości tylu zaślepionych, co się za dzieci Twe znać, za łaski Twe dziękować i nieskończonych zasług Męki Twej przenajdroższej uczcić i przyjąć nie chcą.
Ty za nas wszystkich na Krzyżu umarłeś: a liczba dobrych i wdzięcznych sług Twoich tak mała! Obym Ci, Panie mój najłaskawszy, mógł tę złość niewdzięczników, to ich zaślepienie nagrodzić i osłodzić.
O Serce Jezusa Chrystusa, Tobie się cały chcę poświęcić; w Tobie się przed światem zamknąć: iżbym tylko miłością Twoją oddychał, tąż miłością Serca Jezusowego sprawiedliwość Boską przebłagał i przez nią do żywota wiecznego był wprowadzony, dla wysług i śmierci Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
Amen.
Tekst pochodzi z modlitewnika Ołtarz Złoty, czyli Zbiór Nabożeństwa dla Katolików, wydanego w Krakowie w 1847 roku nakładem Stanisława Gieszkowskiego. Modlitwa posiada aprobatę kościelną biskupa Ludwika Łętowskiego, wydaną 26 lutego 1847 roku.
