Modlitwa do Pana Jezusa I
Modlitwa pełna ufnego oddania, w której dusza powierza Chrystusowi całe swoje życie, myśli, wolę i przyszłość, poddając się Jego świętej woli.
W ręce Twoje, Panie, oddaję życie i zdrowie moje! Oddaję to wszystko, co mam i czym jestem!
Oddaję rozum, aby mnie w przepaść błędu nie wtrącił; oddaję wolę, aby nigdy przeciwko Twojej woli nie powstała; oddaję pamięć, aby się nie błąkała po bezdrożach czczej i rozbujałej wyobraźni; oddaję prace moje, abyś Ty je na zasługę poświęcił; oddaję serce moje, aby nic oprócz Ciebie, a w Tobie wszystko kochało.
Panie! Ty mną rządź, kieruj, prowadź, strzeż i czuwaj nade mną, bo nic bez Ciebie, a wszystko z Tobą uczynić zdołam.
Zadasz ranę sercu? O, niechaj ta rana wysławia Imię Twoje! Wyciśniesz gorzką łzę oku? O, niechaj ta łza opowiada miłosierdzie Twoje! Zagoisz tę ranę, otrzesz tę łzę? O, niechaj wtedy dusza moja w radości i pokoju rozgłasza miłosierdzie Twoje.
Panie! Za życie dziękuję, od śmierci się nie wypraszam! I życie, i śmierć jest darem Twoim!
Włożysz Krzyż na mnie? Przyjmę Go w pokorze, pójdę z Nim ślad w ślad za Tobą, pójdę ubogi za ubogim Chrystusem, prześladowany za prześladowanym, spotwarzony za spotwarzonym, ubiczowany złością świata do Ciebie się przygarnę, a powtarzając modlitwę Twoją w Ogrójcu: "Nie jak ja chcę, ale jak Ty", (i te słowa, których mnie sam nauczyłeś) "Bądź wola Twoja!", mam nadzieję w miłosierdziu Twoim, że przyjmiesz tę zupełną ofiarę, którą czynię z siebie, i dasz mi łaskę, że w godzinę śmierci z miłością i wiarą zawołam do Ciebie: "W ręce Twoje, Panie, oddaję ducha mojego!" Amen.
Tekst pochodzi z XIX-wiecznego modlitewnika (wyd. Kraków, w dzień zaduszny 1850 r.). Zawiera klasyczną modlitwę całkowitego zawierzenia Chrystusowi, opartą na motywach biblijnych i pasyjnych ("W ręce Twoje Panie oddaję ducha mojego").
