Modlitwa do Boskiej Opatrzności III
Błagalna modlitwa w chwilach wielkiego zagrożenia i nieprzyjacielskich ataków, przywołująca cudowne ocalenia biblijnych bohaterów jako rękojmię Bożej pomocy.
W tych niebezpieczeństwach, Panie Boże nasz, jako w wodach wielkich wspomóż nas a wyzwól. Zbaw nas, Panie, bo żadnej pomocy nie mamy oprócz Ciebie; zaszliśmy na głębokość morską, a nawałność nas pogrążyła. Nic nam nie zostało do nadziei, tylko wołanie do Ciebie.
Rozmnożyli się więcej nad włosy nasze ci, którzy nas nienawidzą; wzmocnili się nieprzyjaciele nasi niesprawiedliwie. Ty wiesz słabość naszą i niedostatki nasze tajne Tobie nie są; ani umiemy, ani możemy pomocy sobie dać.
W wielkości miłosierdzia Twego, Panie, wysłuchaj nas w prawdzie, którąś nam na wybawienie obiecał: z głębokiej tedy wody ucisków naszych wyzwól nas. Tyś Jonasza w morskiej głębokości zachował; Tyś Piotra i Pawła z utonienia wyrwał.
Niech nas ta nawałność przygód naszych nie ponurza, błagamy Cię, Panie nasz, i litości Twojej żebrzemy, przez Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, dla nas na Krzyżu umarłego, z którym w jedności Ducha Świętego królujesz, Bóg jeden, na wieki.
Amen.
Tekst opublikowany w Ołtarzu Złotym (Kraków 1847). Modlitwa ta, nasycona frazeologią psalmów, ukazuje bezradność człowieka wobec nawałnicy nieszczęść, wskazując Boga jako jedyne źródło ocalenia.
