Modlitwa dla osoby w wieku podeszłym

O Boże przedwieczny, co jeden nie znasz dla siebie czasu ani kresu, daj mi pamiętać dla ubłagania miłosierdzia Twojego i uratowania duszy mojej, że już domierzam do końca mej drogi doczesnej, po której stanę na straszny Sąd Twój dla dania Ci liczby z wszystkich mych uczynków, słów i myśli.

Nie dozwól mi, Panie, uwodzić się nadzieją długiego zdrowia i życia, która by mnie do świata znikomego przywiązywała; uczyń ze mną łaskę, Ojcze litości nieskończona, iżbym dla bojaźni Twojej nie poddawał się nigdy bojaźni śmierci, a o niej często i nabożnie rozpamiętywał dla ćwiczenia się we wszystkich powinnościach chrześcijańskich i doskonalenia się w służbie Twej świętej.

Dosyć już, Panie, na tej ziemi przeżyłem, bym poznał jej marność i że jedno Ty sam, Boże przedwieczny, łaski pełen, możesz mnie nasycić i zaspokoić. A jeśli jeszcze jaki blask omylny, jaka żądza ślepa albo pociecha znikoma świata tego łudzi mnie, zaprząta i ciągnie do siebie, daj mi, proszę, przez łaskę Twoją prawe poznanie a miłości Twej natchnienie, iżbym się w próżnościach i zwodnictwach życia jak najrychlej spostrzegł i od nich oderwał.

Jakże wielkim i serdecznym żalem, o Boże mój, mam się przenikać, żem Ciebie, Ojca najmiłosierniejszego, tylu grzechami obraził i zasmucił, że bliźnim moim tyle zgorszenia z siebie dałem. Długo mnie i litościwie cierpieć raczysz w winnicy Twojej, niewiernego i niedbałego najemnika; tak wielu innych, z którymi młodość moją poczynałem, już powołałeś przed Sąd Twój straszliwy: mnie jeszcze dajesz zasługi i pracy pole, czekając miłosiernie mojej odmiany i poprawy.

Ale ten dzień doczesny, chociażby najdłuższy, zniknie mi prędko w swej nietrwałości i jest już ku zachodowi. O Boże żywych i umarłych! Im dłużej czekasz i wołasz na mnie, tym sprawiedliwe Twe karanie, jeśli się szczerze i zupełnie ku Tobie nie nawrócę, sroższe być musi.

Bądź mi miłościw, Ojcze Niebieski; bądź miłościw omyleniom i krewkościom człowieka w grzechu poczętego i na ustawiczną wojnę z potężnym nieprzyjacielem oddanego. Nie sądź się ze mną według Twej sprawiedliwości, ani pamiętaj grzechów młodości mojej.

Spraw, Panie najmiłościwszy, abym przynajmniej w tym schyłku i ustawaniu życia, łaską Twą naprawiony i przejęty, służył Ci wiernie, żarliwie i chętnie, i ze wszystkich sił moich. O Boże mój! Abym mógł mieć szczęśliwość przyjąć Cię do serca mego z tak doskonałym nabożeństwem i z taką błogosławioną i wielką pociechą, z jaką Cię Symeon, starzec sprawiedliwy, i Anna, wdowa święta, w przybytku Twoim przyjmowali i chwalili; iżby w godzinę śmierci mojej dusza moja zawołać mogła: Teraz, Panie, puszczasz sługę Twego w pokoju!

Prowadź mnie i rządź mną, Jezu dobry; niech dla wszystkich młodszych daję z siebie przykład budujący, nie tylko w uczynkach, ale i w mowach moich: szanując prawa Twe i wszystkie przykazania Twego Kościoła i skarbiąc sobie łaskę Twą przenajświętszą na żywot wieczny przez zasługi, mękę i śmierć Jezusa Chrystusa i Zbawiciela naszego.

Święta Maryjo, Matko Boska, racz się przyczynić u Syna swego za mną grzesznym, teraz i w godzinę śmierci mojej.
Amen.