Mąż Boleści: Śladami Proroków

Panie Jezu Chryste, Tyś jest Barankiem zapowiedzianym przez proroków, Ofiarą czystą, na którą ojcowie nasi czekali przez wieki. Prorok Izajasz widział Cię jako Męża Boleści, niemającego krasy ani wdzięku, przed którym zakrywa się twarze.

Dziś chcę iść za Tobą, niosąc w sercu słowa Twoich proroków, by zrozumieć, że to moje winy wycisnęły z Ciebie krwawy pot. Otwórz moje oczy, bym w Twoich ranach ujrzał spełnienie obietnic i ogrom Twojej miłości.

Stacja I: Pan Jezus na śmierć skazany

W. Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie.
O. Żeś przez krzyż i mękę Twoją świat odkupić raczył.

"Powstają królowie ziemscy i władcy spiskują społem przeciw Panu i przeciw Jego Pomazańcowi" (Ps 2, 2).

Niewinny Baranek staje przed trybunałem. Izajasz pisał: "Maltretowano Go, lecz On się dał gnębić, nawet nie otworzył ust swoich" (Iz 53, 7). Jezu, Ty milczysz, gdy Piłat wydaje wyrok, bo Twoje milczenie jest odpowiedzią na moje kłamstwa i wykręty. Prorok Jeremiasz wołał w Twoim imieniu: "Ja zaś byłem jak potulny baranek, którego prowadzą na rzeź" (Jer 11, 19). Przebacz mi, Panie, że tak często skazuję Cię na zapomnienie w moim życiu.

W. Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.
O. I Ty, któraś współcierpiała, Matko Bolesna, przyczyń się za nami.

Stacja II: Pan Jezus bierze krzyż na swe ramiona

W. Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie.
O. Żeś przez krzyż i mękę Twoją świat odkupić raczył.

"Izaak zaś, wziąwszy drwa do spalenia ofiary, włożył je na syna swego" (Rdz 22, 6).

Tak jak kiedyś młody Izaak niósł drewno na własną ofiarę, tak Ty, prawdziwy Syn Abrahama, bierzesz drzewo krzyża. To nie jest tylko drewno - to są "nieprawości nas wszystkich", które Pan złożył na Ciebie (Iz 53, 6). Przyjmujesz ten ciężar z miłością, choć każda drzazga przypomina o moich grzechach. Jezu, spraw, bym nigdy nie buntował się przeciwko mojemu krzyżowi, wiedząc, że Ty niosłeś go pierwszy.

W. Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.
O. I Ty, któraś współcierpiała, Matko Bolesna, przyczyń się za nami.

Stacja III: Pierwszy upadek pod ciężarem krzyża

W. Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie.
O. Żeś przez krzyż i mękę Twoją świat odkupić raczył.

"Ja zaś jestem robak, a nie człowiek, pośmiewisko ludzkie i wzgardzony przez lud" (Ps 22, 7).

Upadasz w proch ziemi, z której stworzyłeś człowieka. Psalmista przepowiedział ten moment: "Moja siła wyschła jak skorupa, a język mój przywarł do podniebienia" (Ps 22, 16). Leżysz bezsilny, by pokazać, jak nędzny jest człowiek bez Twojej łaski. Jezu, przez ten pierwszy bolesny upadek, podźwignij mnie z pychy, która zawsze jest początkiem mojego odejścia od Ciebie.

W. Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.
O. I Ty, któraś współcierpiała, Matko Bolesna, przyczyń się za nami.

Stacja IV: Pan Jezus spotyka Matkę swoją

W. Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie.
O. Żeś przez krzyż i mękę Twoją świat odkupić raczył.

"Wszyscy, co drogą zdążacie, przyjrzyjcie się i patrzcie, czy jest boleść podobna do tej, co mnie dotknęła?" (Lm 1, 12).

Oto spotkanie dwóch najświętszych Serc. Proroctwo Symeona o mieczu boleści wypełnia się na oczach Jerozolimy. Matka widzi Syna, o którym Izajasz pisał: "Od stopy nogi aż do szczytu głowy nie ma w Nim części zdrowej: rany i sińce, i świeże pręgi" (Iz 1, 6).

Maryjo, Córo Syjonu, naucz mnie tak patrzeć na mękę Twojego Syna, aby ból Jego ran stał się dla mnie wyrzutem sumienia. Uproś mi łaskę łez, które nie będą tylko litością nad Nim, lecz szczerym żalem za moje grzechy, bo to one są tym ciężarem, który On teraz z taką miłością za mnie niesie.

W. Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.
O. I Ty, któraś współcierpiała, Matko Bolesna, przyczyń się za nami.

Stacja V: Szymon z Cyreny pomaga nieść krzyż Jezusowi

W. Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie.
O. Żeś przez krzyż i mękę Twoją świat odkupić raczył.

"Biada samotnemu, gdy upadnie, a nie ma drugiego, który by go podniósł" (Koh 4, 10).

Szymon zostaje przymuszony, by podtrzymać słabnącego Boga. Mojżesz potrzebował Aarona i Chura, by podtrzymywali jego ręce podczas bitwy. Ty, Panie, potrzebujesz człowieka, by dopełnić ofiary. Jezu, jakże często ja jestem tym niechętnym Szymonem. Przebacz mi mój opór przed pomaganiem bliźnim i naucz mnie, że służba drugiemu jest służbą Tobie samemu.

W. Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.
O. I Ty, któraś współcierpiała, Matko Bolesna, przyczyń się za nami.

Stacja VI: Święta Weronika ociera twarz Jezusowi

W. Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie.
O. Żeś przez krzyż i mękę Twoją świat odkupić raczył.

"Szukam, o Panie, Twojego oblicza. Nie zakrywaj przede mną swojej twarzy" (Ps 27, 8-9).

Weronika znalazła to, o co prosili patriarchowie. Izajasz zapowiadał jednak: "Nie miał On wdzięku ani blasku, by na Niego popatrzeć" (Iz 53, 2). Twarz Boga jest pełna ran i plwocin. Jezu, przez ten akt miłosierdzia, daj mi łaskę, bym w każdym cierpiącym bracie umiał dostrzec Twoje zeszpecone Oblicze i nie odwracał od niego wzroku.

W. Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.
O. I Ty, któraś współcierpiała, Matko Bolesna, przyczyń się za nami.

Stacja VII: Drugi upadek pod krzyżem

W. Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie.
O. Żeś przez krzyż i mękę Twoją świat odkupić raczył.

"Popiołem się karmię jak chlebem, a napój mój mieszam ze łzami" (Ps 102, 10).

Znowu upadasz na twardy bruk. Prorok Jeremiasz lamentował: "Wrzucił mnie w głęboki dół, kamieniami we mnie rzucał" (Lm 3, 53). To moje powtarzające się grzechy są tymi kamieniami, które nie pozwalają Ci iść. Jezu, przez Twoje powtórne uderzenie o ziemię, daj mi dar szczerego żalu, bym przestał bawić się złem, które kosztuje Cię tyle bólu.

W. Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.
O. I Ty, któraś współcierpiała, Matko Bolesna, przyczyń się za nami.

Stacja VIII: Pan Jezus pociesza płaczące niewiasty

W. Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie.
O. Żeś przez krzyż i mękę Twoją świat odkupić raczył.

"O córko Syjonu, niech strumieniem płyną łzy twe we dnie i w nocy!" (Lm 2, 18).

Niewiasty płaczą, ale Ty przypominasz o sądzie. Prorok Ozeasz pisał o dniach, gdy ludzie "mówić będą do gór: Przykryjcie nas! a do pagórków: Padnijcie na nas!" (Oz 10, 8). Jezu, niech mój płacz nad Twoją męką nie będzie tylko chwilowym wzruszeniem, ale niech prowadzi do całkowitej przemiany mojego życia, bym był gotowy na spotkanie z Tobą w wieczności.

W. Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.
O. I Ty, któraś współcierpiała, Matko Bolesna, przyczyń się za nami.

Stacja IX: Trzeci upadek pod ciężarem krzyża

W. Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie.
O. Żeś przez krzyż i mękę Twoją świat odkupić raczył.

"Ugrzązłem w głębokim błocie i nie mam gdzie postawić stopy" (Ps 69, 3).

Jesteś u kresu sił. Twoje ciało jest jedną wielką raną. Hiob wołał w udręce: "Bóg mnie rzucił w błoto, stałem się podobny do pyłu i popiołu" (Hi 30, 19). Upadasz po raz trzeci, bym ja wiedział, że nie ma takiego upadku, nie ma takiego bagna, nie ma takiej przepaści, z którego Ty byś mnie nie wyciągnął. Jezu, błagam, ratuj mnie przed grzechem rozpaczy i braku wiary w Twoje miłosierdzie.

W. Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.
O. I Ty, któraś współcierpiała, Matko Bolesna, przyczyń się za nami.

Stacja X: Pan Jezus z szat obnażony

W. Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie.
O. Żeś przez krzyż i mękę Twoją świat odkupić raczył.

"Dzielą między siebie moje szaty i los rzucają o moją suknię" (Ps 22, 19).

Stoisz nagi, Nowy Adam, naprawiający wstyd pierwszego rodzica, który ukrył się przed Bogiem. Prorok Amos zapowiadał ten dzień: "W owym dniu - wyrocznia Pana Boga - sprawię, że słońce zajdzie w południe" (Am 8, 9).

Nawet słońce zakrywa swoją twarz, widząc Stwórcę w tak strasznej, ludzkiej bezbronności. Twoja nagość wynagradza za moją nieskromność, za moją pychę i przywiązanie do rzeczy marnych. Jezu, tym upokorzeniem leczysz mój wstyd i obdartą z godności naturę. Obnaż moją duszę z wszelkiej obłudy, zedrzyj ze mnie maski, które zakładam przed światem, i pozwól mi stanąć przed Tobą w nagiej prawdzie o mojej nędzy, byś mógł mnie przyodziać w szatę swojej łaski.

W. Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.
O. I Ty, któraś współcierpiała, Matko Bolesna, przyczyń się za nami.

Stacja XI: Pan Jezus do krzyża przybity

W. Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie.
O. Żeś przez krzyż i mękę Twoją świat odkupić raczył.

"Przebodli ręce moje i nogi moje, policzyć mogę wszystkie moje kości" (Ps 22, 17-18).

Słowa proroka Zachariasza wypełniają się w straszliwy sposób: "Będą patrzeć na Tego, którego przebodli" (Za 12, 10). Każde uderzenie młota to echo sprawiedliwości Bożej, którą Ty przyjmujesz na siebie. Jezu, przybij moje grzeszne skłonności do Twojego krzyża, bym nigdy więcej nie odłączył się od Twojej miłości.

W. Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.
O. I Ty, któraś współcierpiała, Matko Bolesna, przyczyń się za nami.

Stacja XII: Pan Jezus umiera na krzyżu

W. Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie.
O. Żeś przez krzyż i mękę Twoją świat odkupić raczył.

"Jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego" (J 3, 14; por. Lb 21, 9).

Wykonało się. Prawdziwy Baranek Paschalny został ofiarowany. "Wyleję na dom Dawida i na mieszkańców Jerozolimy ducha łaski i błagania" (Za 12, 10). Twoja śmierć rozdziera zasłonę świątyni i otwiera niebo. Jezu, przez Twoje ostatnie tchnienie, daj mi życie wieczne. Niech Twoja krew obmyje moją duszę z każdego brudu.

W. Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.
O. I Ty, któraś współcierpiała, Matko Bolesna, przyczyń się za nami.

Stacja XIII: Pan Jezus zdjęty z krzyża

W. Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie.
O. Żeś przez krzyż i mękę Twoją świat odkupić raczył.

"Będą Go opłakiwać, jak opłakuje się jedynaka, i będą gorzko płakać nad Nim, jak się płacze nad pierworodnym" (Za 12, 10).

Cisza śmierci. Ciało Boga spoczywa na łonie Dziewicy. Prorok Izajasz pisał: "Grób Mu wyznaczono wśród bezbożnych, i w śmierci swej był na równi z bogaczem" (Iz 53, 9). Maryjo, weź moje martwe serce w swoje dłonie i wyproś u Syna, by na nowo ożyło łaską uświęcającą.

W. Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.
O. I Ty, któraś współcierpiała, Matko Bolesna, przyczyń się za nami.

Stacja XIV: Pan Jezus złożony do grobu

W. Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie.
O. Żeś przez krzyż i mękę Twoją świat odkupić raczył.

"W krainie zapomnienia, wśród tych, których już nie pamiętasz, a którzy zostali odcięci od Twojej ręki" (Ps 88, 6).

Jonasz był we wnętrznościach ryby trzy dni i trzy noce - Ty zstępujesz do wnętrza ziemi. Ale Psalmista zapowiedział: "Bo nie zostawisz duszy mojej w Otchłani i nie dasz Świętemu Twemu ujrzeć skażenia" (Ps 16, 10). Jezu, czekam u Twojego grobu na poranek zmartwychwstania. Niech ten grób będzie końcem mojego starego życia, a początkiem wieczności z Tobą.

W. Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.
O. I Ty, któraś współcierpiała, Matko Bolesna, przyczyń się za nami.

Zakończenie

Panie Jezu, przeszedłem tę drogę, widząc w Twojej męce wypełnienie wszystkich obietnic danych ojcom naszym. Tyś jest Alfą i Omegą, początkiem i końcem. Dziękuję Ci, żeś przez krew swojego krzyża pojednał ziemię z niebem.

Niech ta modlitwa wyciśnie z moich oczu łzy pokuty, a z serca miłość, która nie cofnie się przed żadną ofiarą dla Ciebie.
Amen.

Powtarzamy 3 razy

W. Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.
O. I Ty, któraś współcierpiała, Matko Bolesna, przyczyń się za nami.