Myśli chrześcijańskie na wszystkie dni miesiąca: Dzień 29: O bojaźni Boga
Refleksja na dwudziesty dziewiąty dzień miesiąca o konieczności i naturalności bojaźni Bożej wypływającej z uznania nieskończonej potęgi i wielkości Stwórcy, która powinna towarzyszyć miłości i ufności.
I. Gdybyśmy rozumem ludzkim mieli dochodzić własności Boga, musielibyśmy najpierwej przyznać Mu nieskończoną możność i potęgę. Chociaż dobroć Pana Boga jest nieogarniona, niezmierzona i nie mniejsza od żadnej ze wszystkich innych Jego doskonałości; wszakże na pierwsze wejrzenie, na pierwszą myśl, potęga Stwórcy jest prawie jeszcze wyraźniejsza.
Jeżeli zatem miłość względem Niego jest dla nas przyrodzoną i konieczną powinnością, tedy bojaźń Boska musi nam być prawem jeszcze niemal naturalniejszym i oczywistszym.
II. Wielkość, potęga i moc Boga staje przed nami widomie w każdej, choćby najmniejszej rzeczy. Dość jest zatrzymać przez chwilę myśl uważną nad jedną słomką, nad jednym robaczkiem, nad jedną gwiazdą: aby zadrżeć i struchleć przed nieogarnioną, niepojętą, przerażającą siłą i wielmożnością Stwórcy.
Człowiek rozważając godnie dzieła Jego, nie miałby mocy znieść ani na moment uczucia doskonałej bojaźni, gdyby natychmiast nie był orzeźwiony miłością i ufnością.
III. A przecież! Tak potężnego Pana, względem tak niczym nieogarnionej wszechmocy, do jakiegoż zuchwalstwa nie doprowadza nas szaleństwo świata!
I miłość i bojaźń Boga są dla nas po większej części tylko słowami. Człowiek światowy więcej rzeczywiście boi się każdego swego zwierzchnika, którego lęka się w czymkolwiek obrazić, niżeli Boga, o którym nigdy prawie nie myśli. Więcej się boi przestąpić zwyczaj i modę świata, jak prawa i przykazania Boskie.
Rozpamiętuj jak najczęściej wielkość i moc Pana Boga w rzeczach widomych i niewidomych, w czasie i w wieczności; abyś się przenikał względem Niego jak najgłębszą bojaźnią.
Zaiste wam powiadam, tego się bójcie. (Łk 12)
Bójcie się Pana i chwałę Mu dajcie. (Ap 14)
Którzy się Pana boicie, czekajcie miłosierdzia Jego. (Syr 2)
Temu, kto się Boga boi, dobrze się powiedzie, a we dni konania jego błogosławiony będzie. (Syr 1)
Oczy Pańskie ku tym, którzy się Go boją. (Syr 15)
Początek mądrości bojaźń Pańska. (Ps 111)
Nie wynośże się, ale się bój. (Rz 11)
Tekst pochodzi z dziewiętnastowiecznego modlitewnika "Ołtarz Złoty", wydanego w Krakowie w 1847 roku za pozwoleniem cenzury duchownej.
