Myśli chrześcijańskie na wszystkie dni miesiąca: Dzień 25: O dawaniu przykładu
Rozważanie na dwudziesty piąty dzień miesiąca o wielkiej odpowiedzialności za dawany przykład. Tekst przestrzega przed grzechem zgorszenia, który jak ziarno wydaje złe owoce w innych ludziach, oraz wzywa do dbałości o świadectwo wiary przed światem.
I. Grzechy nasze zasługują na tym sroższą karę, że przez nie stajemy się nie tylko nieprzyjaciółmi Boga, nie tylko nieprzyjaciółmi samych siebie, ale także nieprzyjaciółmi tych wszystkich, których przez nasze grzechy zgorszyć i na złą drogę naprowadzić możemy. Żaden uczynek, żadne prawie słowo ludzkie nie ogranicza się jedną chwilą ani jednym człowiekiem: ale skutkami swymi i przykładem swoim mnoży się i rozpładza, jakoby zasiane ziarno. W tej naturze uczynków leży podobno największa szkarada grzechu.
II. Zły przykład jest tak zgubny i następnie rozciąga się i szerzy tak daleko, że każdy, co go z siebie daje, dopuszcza się prawie przestępstwa człowieka pierwszego, którego grzech spadł na cały ród ludzki. A przecież jak mało o tym myślimy! Jak mało wystrzegamy się dawania złego przykładu!
III. Człowiek pobożny, szanujący przykazania religijne, powinien bardziej niż ktokolwiek strzec się dawania w czym bądź złego przykładu. Świat ma na niego zwrócone oczy, jak na swego nieprzyjaciela: więc śledzi go zawzięcie, ciągle i we wszystkim pilnie go uważa. Najmniejsze przewinienie, jakiego w kim innym nawet nie dostrzeże, w nim go natychmiast gorszy i podaje mu broń nie tylko przeciw temu człowiekowi, ale (co większa i w czym jest istotne niebezpieczeństwo) przeciw samemu zakonowi.
Rozważ, jak ogromne zaciągasz na siebie obowiązki, stając przed światem jako naśladowca (naśladownica) Jezusa Chrystusa. Błagaj gorąco Pana i Odkupiciela, któremu pragniesz służyć, aby cię uchraniać raczył od dawania w czymkolwiek złego przykładu.
Biada człowiekowi onemu, przez którego zgorszenie przychodzi. (Mt 18)
Ktobykolwiek zgorszył jednego z tych maluczkich, wierzących w Mnie, lepiej by mu, iżby był uwiązany kamień młyński około szyi jego i był wrzucony w morze. (Mk 9)
Nie może to być, aby zgorszenia przyjść nie miały: lecz biada temu, przez kogo one przychodzą. (Łk 17)
Żebyście nie dawali obrażenia albo zgorszenia bratu. (Rz 14)
Złe rozmowy psują dobre obyczaje. (1 Kor 15)
Tekst pochodzi z dziewiętnastowiecznego modlitewnika "Ołtarz Złoty", wydanego w Krakowie w 1847 roku za pozwoleniem cenzury duchownej.
