Myśli chrześcijańskie na wszystkie dni miesiąca: Dzień 23: O miłości nieprzyjaciół

I. Miłość jest tak główną i powszechną chrześcijan powinnością, że nawet nieprzyjaciół kochać jesteśmy obowiązani. Wzniosłe, Boskie prawo! Jezus Chrystus zostawił nam tego naukę i przykład. On, Bóg nasz i Odkupiciel, przebaczył katom swym, co Go zabijali najokrutniejszą śmiercią: a my nie chcemy bliźnim przebaczyć jakiejś urazy światowej!

II. Chrześcijanin, który swego nieprzyjaciela nienawidzi i urazy mu nie odpuszcza, potępia się własnymi usty za każdym odmówieniem Ojcze nasz. Musimy koniecznie albo sami siebie nienawidzieć i nie chcieć przebaczenia od Boga własnych grzechów, albo przebaczać swoim winowajcom i kochać swoich nieprzyjaciół.

III. Tymczasem nie tylko, że tej cnoty (miłości nieprzyjaciół) nie wykonywamy, ale nawet zdajemy się wcale jej nie pojmować. Jakże o tym zwykle mawiają tacy nawet, których mamy za dobrych, za prawych? "Ja mu przebaczam, ale mu tego nigdy nie zapomnę"; "ja się na niego nie gniewam, ale już na zawsze straciłam dla niego serce"; "ja mu nic złego nie życzę, ale nie chcę słowa do niego przemówić, nie mogę znieść jego widoku" i tym podobne.

Otoż cnota tego świata! Otoż jego wspaniałość, jego miłość! W jakże straszną ślepotę wpędza on sługi swoje, swoje ofiary!

Badaj swe serce rozpamiętując Mękę Zbawiciela. Módl się za swych nieprzyjaciół, jak się On modlił za swoich zabójców.

Miłujcie nieprzyjaciół wasze: czyńcie dobrze tym, co was nienawidzą. Błogosławcie tym, co was przeklinają: a módlcie się za tych, którzy was potwarzają. (Łk 6)
Będzie wielka zapłata wasza. (Łk 6)
Módlcie się za tymi, którzy was prześladują. (Mt 5)
Patrzcie, aby kto złem za złe nie oddawał. (1 Tes 5)
Błogosławcie prześladującym was. (Rz 12)
Jeśli nie odpuścicie ludziom: i Ojciec wasz nie odpuści wam grzechów waszych. (Mt 6)
Odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. (Mt 6)