Myśli chrześcijańskie na wszystkie dni miesiąca: Dzień 15: O używaniu świętych Sakramentów

I. Sakramenty są to nieustające źródła wszelkich łask do naszego zbawienia potrzebnych. Kto ich używa z należytą bogobojnością, ten się okrywa zasługami Jezusa Chrystusa. Lecz kto niegodnie i zuchwale do nich przystępuje, taki dobrowolnie zasługi Krwi Zbawiciela od siebie odpycha i zbawienie utraca.

II. Jakżeż zwykle bywamy przygotowani, zbliżając się do świętych sakramentów? Tak wiele odbytych spowiedzi: a tak mało wykonanej poprawy! Dostępujemy świętego Stołu i znowu do grzechów, do złych nałogów, do zmysłowych rozkoszy powracamy! Chrześcijanin, który by z należytą bogobojnością i wiarą przyjął raz tylko Ciało i Krew Zbawiciela, uczułby już w sobie dosyć siły na podjęcie męczeństwa. Wejdźmyż w samych siebie i osądźmy się.

III. Jakże głęboką bojaźnią zadrżeć powinniśmy na to nieuszanowanie sakramentów? Albo do nich nie przystępujemy i nie chcemy duszy swojej ratować zasługami Jezusa Chrystusa; albo przystępujemy bez czucia, bez wiary, bez bojaźni i miłości, dopuszczając się świętokradztwa!

Rozważ dobrze, czym twe dotychczasowe spowiedzi i komunie bywały niedoskonałe, i uczyń jak najmocniejsze postanowienie przystępować odtąd do sakramentów z taką pobożnością, jak gdybyś natychmiast po ich przyjęciu miał oddać ducha i stanąć przed sądem Boga.

Panie, daj mi tej wody, abym nie pragnął. (J 4)
Przybliżajcie się ku Bogu, a przybliży się ku wam. (Jk 4)
Bom Ja z tobą jest, abym cię wybawił, mówi Pan. (Jer 1)
Uzdrów mnie, Panie, a uzdrowiony będę; zbaw mnie, a zbawiony będę: boś Ty jest chwała moja. (Jer 17)
Jam jest chleb żywota; kto do Mnie przychodzi, łaknąć nie będzie. (J 6)
Bogu chwała za niewysłowiony dar Jego. (2 Kor 9)
Są chrześcijanie zowiący się wiernymi, którzy wiernymi nie są: w których sakramentu Jezusa Chrystusa odnoszą zelżenie. (Św. Augustyn)