Myśli chrześcijańskie na wszystkie dni miesiąca: Dzień 10: O nieodwlekaniu swego nawrócenia

I. Zwlekamy, odkładamy swoje nawrócenie, oddanie się Panu Bogu: jak gdybyśmy istotnie nie chcieli nigdy ku Niemu się zbliżyć. Czy to rzecz straszna pojednać się ze swoim Stwórcą i Ojcem? Jestże wstydem zaprzestać złych nałogów i grzechów? Czyż więzy tych grzechów nie stają się z każdym dniem trudniejsze do zerwania? Odwlekając przeto użycie lekarstwa, tylko powiększamy w sobie chorobę.

II. Cóż przeszkadza zaraz usłuchać głosu wołającego do poprawy? Wprawdzie niełatwo jest odmienić całkiem życie: ale w istocie, cóż może być niepodobnego dla chrześcijanina, który szczerze kocha i boi się Pana Boga? Chciejmy tylko i módlmy się, a znajdziemy potrzebną siłę.

III. Możnaż polegać na przyszłości? Czyż jesteśmy jej panami? Czy wolno nam nią rozporządzać? Bóg, który grzesznikom pokutującym przyrzekł przebaczenie, nie przyrzekał im, że doczekają jutra. Być może, iż będziemy jeszcze mieli czas do nawrócenia się i odmiany życia; ale być także może przeciwnie. Czyż nie trzeba być zupełnie rozumu pozbawionym, aby tak na niepewne puszczać zbawienie duszy?

Zastanów się, jak już od dawna zwlekasz ze swoim nawróceniem się i pomyśl, na co się przez to wystawiasz.

Pokutujcie i nawróćcie się. (Dz 3)
Nie wiecie dnia ani godziny. (Mt 25)
Nie wiecie, co jutro będzie. (Jk 4)
Kto nie jest ze mną, przeciw mnie jest. (Łk 11)
Przeklęty każdy, który by nie trwał we wszystkim, co napisano w księgach Zakonu, aby ono czynił. (Ga 3)
Cóż pomoże człowiekowi, jeśliby wszystek świat zyskał, a zagubiłby duszę swą? (Mt 16)
Czemuż mnie tedy zowiecie: Panie, Panie, a nie czynicie tego, co powiadam? (Łk 6)
Kto tedy wie, co dobrze czynić, a nie czyni, jest mu to grzechem. (Jk 4)
Nie omieszkiwaj nawrócić się do Pana, a nie odkładaj od dnia do dnia. (Syr 5)