Angelus (Anioł Pański)
Łacińska wersja modlitwy „Anioł Pański”, odmawianej tradycyjnie rano, w południe i wieczorem na pamiątkę Wcielenia Słowa Bożego.
V. Angelus Domini nuntiavit Mariae.
R. Et concepit de Spiritu Sancto.
Ave, Maria, gratia plena…
V. Ecce ancilla Domini.
R. Fiat mihi secundum verbum tuum.
Ave, Maria, gratia plena…
V. Et Verbum caro factum est.
R. Et habitavit in nobis.
Ave, Maria, gratia plena…
V. Ora pro nobis, sancta Dei Genetrix.
R. Ut digni efficiamur promissionibus Christi.
V. Oremus.
Gratiam tuam, quaesumus, Domine, mentibus nostris infunde; ut qui, Angelo nuntiante, Christi Filii tui incarnationem cognovimus, per passionem eius et crucem ad resurrectionis gloriam perducamur. Per eumdem Christum Dominum nostrum.
R. Amen.
Modlitwa „Angelus” wykształciła się w średniowieczu, a jej obecna forma została utrwalona w XV-XVI wieku. Przypomina o tajemnicy Wcielenia i była tradycyjnie odmawiana przy biciu dzwonów rano, w południe i wieczorem. Święty papież Jan Paweł II regularnie prowadził modlitwę „Anioł Pański” w niedziele na Placu św. Piotra.
