Psałterz Dawidowy (abp F. A. Symon 1917): Psalm 97: Pan pogromca pogan i fałszywych bogów ich
Psalm eschatologiczny sławiący Boga jako Króla. Opisuje teofanię - objawienie się Pana w ogniu i chwale, które budzi radość Syjonu i trwogę bałwochwalców.
- Psalm Dawidowy, kiedy kraj jego odzyskał pokój.
Pan króluje! niech się raduje ziemia: niech się weselą wyspy mnogie.
- Chmury i mrok w około niego: sprawiedliwość i prawo podstawą stolicy jego.
- Ogień idzie przed nim: i pożera nieprzyjaciół jego w około.
- Błyskawice jego oświecają okrąg ziemski: ziemia to widzi i drży.
- Góry topnieją jako wosk przed obliczem Pana: topnieje wszystka ziemia przed obliczem władcy.
- Niebiosa głoszą sprawiedliwość jego: a wszystkie ludy patrzą na chwałę jego.
- Niech będą zawstydzeni wszyscy, którzy kłaniają się rzeźbie: i którzy się chlubią z bałwanów swych. Dajcie mu pokłon wszyscy Aniołowie jego!
- Słyszy to Syon, i raduje się: i weselą się córki Judzkie z sądów twoich, o Panie.
- Boś ty jest, o Panie, Najwyższy nad wszystką ziemią: wywyższonyś wysoko nad wszystkimi bogami.
- Wy, którzy miłujecie Pana, miejcie w nienawiści złe: strzeże Pan duszy świętych swoich, ratuje ich z ręki grzeszników.
- Światłość świeci sprawiedliwemu: i wesele ludziom prawego serca.
- Weselcież się sprawiedliwi w Panu: a wysławiajcie świętą pamięć jego.
7) Ex. 20, 4. Lew. 26, 1. Deut. 5, 8. Żyd. 1, 6. 10) Amos 5 15. Rzym. 12, 9. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.
