Psałterz Dawidowy (abp F. A. Symon 1917): Psalm 96: Wzywanie wszystkich narodów do wspólnego chwalenia Pana
Hymn misyjny zapowiadający powszechne panowanie Boga. Psalmista wzywa wszystkie narody i całe stworzenie do oddania chwały Panu, który przychodzi, by sądzić ziemię w sprawiedliwości.
- Pieśń Dawidowa, śpiewana, kiedy budowano Dom Pański po powrocie z niewoli. 1 Par. 15.
Śpiewajcie Panu pieśń nową: śpiewajcie Panu wszystkie ziemie.
- Śpiewajcie Panu, a błogosławcie imię jego: wysławiajcie od dnia do dnia zbawienie jego.
- Głoście między narodami chwałę jego, między wszystkimi ludami cuda jego.
- Bo wielki jest Pan i chwalebny bardzo: straszliwszy od wszystkich bogów.
- Bo wszyscy bogowie pogańscy są czarci: a Pan stworzył niebiosa.
- Chwała i piękność przed obliczem jego: świętość i majestat w Świątyni jego.
- Plemiona narodów, przynoście Panu: przynoście Panu cześć i chwałę.
- Przynoście Panu wychwalanie imienia jego: bierzcie ofiary, a wchodźcie do przedsieni jego.
- Kłaniajcie się Panu w świętych przedsieniach jego: niechaj drży przed nim wszystka ziemia.
- Powiadajcie między sobą, narody, że króluje Pan! umocnił on okrąg ziemi, że się nie chwieje: sądzić będzie narody ze sprawiedliwością.
- Niechaj się weselą niebiosa, i raduje się ziemia: niech zaszumi morze, i to, co napełnia je.
- Niechaj się weselą pola, i wszystko, co na nich. Wtedy rozradują się wszystkie drzewa w lasach
- przed obliczem Pana, że przychodzi: że przychodzi sądzić ziemię! Będzie sądził świat według sprawiedliwości: i narody według prawdy swej.
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.
