Psałterz Dawidowy (abp F. A. Symon 1917): Psalm 80: Gorąca prośba o wybawienie z ciężkiej niewoli
Modlitwa o odnowienie Izraela, przedstawionego pod obrazem winnicy, którą Bóg niegdyś zasadził, a która teraz została zniszczona. Lud woła o powrót łaski i światła Bożego oblicza.
- Na koniec, za tych, którzy się odmieniają, świadectwo Azafowe, Psalm.
- Władco Izraela, słuchaj, proszę: ty, który jako trzodę prowadzisz ród Józefów: który zasiadasz na Cherubinach, objaw się
- przed Efraimem, Benjaminem i Manassesem. Wzbudź możność twoją, a przybądź, abyś nas zbawił.
- Boże, odnów nas: i okaż nam oblicze swe, a będziem zbawieni.
- Panie, Boże zastępów, dopókiż w gniewie twym odrzucać będziesz modlitwę sługi twego?
- Długoż będziesz nas karmić chlebem płaczu: i poić łzami obficie?
- Uczyniłeś nas przedmiotem zwady między sąsiadami naszymi: a nieprzyjaciele nasi naigrawają się z nas.
- Boże zastępów, odnów nas: i okaż nam oblicze swe, a będziem zbawieni.
- Przeniosłeś winnicę z Egiptu: wygnałeś narody, i posadziłeś ją.
- Szedłeś przed nią w drodze: sprawiłeś, że korzenie swe puściła ona głęboko, i napełniła ziemię.
- Cieniem swym okryła góry: a gałęziami swemi cedry Boże.
- Rozkrzewiła latorośle swe aż do morza: i pędy swe aż do rzeki.
- Czemużeś tedy rozwalił ogrodzenie jej: i obierają ją wszyscy przechodzący mimo?
- Ryje ją dzik z lasu: a zwierz polny spasa ją.
- Boże zastępów, nawróćże się: wejrzyj z nieba, a obacz, i nawiedź winnicę twą:
- i odnów tę, którą szczepiła prawica twoja: i na syna człowieczego, któregoś przybrał sobie na zawsze.
- Spalona ona ogniem, i poryta: od groźnego oblicza twego niech wyginą oni.
- Niech ręka twoja będzie nad mężem prawicy twojej: i nad synem człowieczym, któregoś przybrał sobie na zawsze.
- My też nie odstąpim od ciebie, odnów nas: a będziemy wzywać imienia twego.
- Panie, Boże zastępów, odnów nas: i okaż nam oblicze twe, a będziem zbawieni.
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.
