Psałterz Dawidowy (abp F. A. Symon 1917): Psalm 68: Pieśń przy uroczystym pochodzie na Syon z arką przymierza
Wielki hymn procesyjny opiewający zwycięski pochód Boga przez historię - od wyjścia z Egiptu, przez pustynię, aż po zdobycie Syjonu. Psalm sławi Boga jako opiekuna sierot i wdów oraz zwycięzcę nad wrogami.
- Na koniec, Psalm pieśni, Dawidowy.
- Niech powstanie Bóg, a niech się rozproszą nieprzyjaciele jego: niech pierzchną przed obliczem jego ci, którzy go nienawidzą.
- Jako rozprasza się dym, tak niech się rozproszą: jako wosk topnieje od ognia, tak niech zginą grzesznicy przed obliczem Bożem.
- A sprawiedliwi niechaj ucztują i weselą się przed Bogiem: i niech rozkoszują w radości.
- Śpiewajcie Bogu, śpiewajcie pieśń imieniowi jego: gotujcie drogę ciągnącemu na zachód: Pan imię jego. Wy się przed nim radujcie, a oni niechaj drżą przed obliczem jego:
- on ojcem sierot, i sędzią wdowom. Bóg w świętem mieszkaniu swojem:
- Bóg, który jednomyślnych osadza społem w domu: wywodzi więźniów w mocy, także i opornych, którzy zamieszkali w grobach.
- Boże, gdyś szedł przed ludem twoim, gdyś ciągnął przez puszczę:
- ziemia się trzęsła, i niebiosa lały przed obliczem Boga z Synai, przed obliczem Boga Izraelowego.
- Deszczem obfitym skrapiałeś, Boże, dziedzictwo twoje: a gdy omdlewało, posilałeś je.
- Trzoda twoja zamieszkała tam: w łaskawości twej, o Boże, zastawiłeś stół uciśnionym.
- Pan podaje hasło zwiastunkom radości z mocą wielką.
- On królem wojsk umiłowanego swego: a ozdobie domu oddaje łupy do podziału.
- Gdy odpoczywacie w działach waszych, jesteście jako srebrzące się skrzydła gołębicy: jako grzbiet jej lśniący się złotem jasno-żółtem.
- Gdy Najwyższy rozpraszał tam królów, Selmon pobielał od kości, jak od śniegu.
- Góry Boże-góry Bazańskie, góry wysokie góry Bazańskie:
- czemu spoglądacie krzywo wy, góry wysokie, na górę, na której podobało się Bogu zamieszkać: gdzie też mieszkać będzie na wieki?
- Wozów Bożych krocie, tysiące wykrzykujących: Pan między nimi na Synai, tenże w świątyni.
- Wstąpiłeś na wysokość, powiodłeś z sobą jeńców: nabrałeś darów w ludziach: w tych, którzy uwierzyć nie chcieli, że tu Bóg-Pan zamieszka.
- Niech będzie błogosławiony Pan z dnia na dzień: Bóg zbawienia naszego poszczęści nam w drodze.
- Bóg nasz jest Bogiem zbawicielem: u Pana Boga nawet ze śmierci jest wyjście.
- Zaiste kruszy Bóg głowę nieprzyjaciół swoich: ciemię kudłate chełpiących się z występków swoich.
- Rzekł Pan: Dostanę ich z Bazanu: dostanę z głębokości morskich:
- aby się umoczyła we krwi noga twoja: aby język psów twoich leptał krew nieprzyjaciół.
- Oto ukazuje się pochód twój, o Boże: pochód Boga mojego: króla mojego, mieszkającego w świątyni.
- Na przodzie idą książęta wraz ze śpiewakami, wśród dziewic grających na bębnach.
- - W zebraniach wychwalajcie Boga, Pana, wy, którzyście z rodu Izraelowego! -
- Jest tu Benjamin, najmłodszy, w zachwyceniu. Książęta Judzcy, wodzowie ich: książęta Zabulon, książęta Neftali.
- Wyślij, o Boże, moc twoją: utwierdź, o Boże, to, coś w nas sprawił.
- Ze świątyni twojej w Jeruzalem, królowie ofiarują ci dary.
- Zgrom dzikie zwierzęta w sitowiu: gromadzą się bycy wraz z krowami narodów: aby wyparli tych, którzy wypróbowani są jak srebro. Rozprosz narody, które kochają się w wojnach.
- Przyjdą posłowie z Egiptu: Etyopia wyciągnie skwapliwie swe ręce do Boga.
- Królestwa ziemi śpiewajcie Bogu: grajcie Panu: wygrywajcie Bogu,
- który wstępuje na najwyższe niebiosa, na wschód słońca. Oto wydaje głos swój, głos potężny,
- dawajcie chwałę Bogu, nad Izraelem wielmożność jego, a moc jego w obłokach.
- Dziwny jest Bóg w świątyni swej: Bóg Izraelów daje moc i siłę ludowi swemu; bądź błogosławiony, o Boże!
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.
