Psałterz Dawidowy (abp F. A. Symon 1917): Psalm 66: Pieśń dziękczynna za wybawienie z wielkiego niebezpieczeństwa
Liturgiczny hymn wzywający całą ziemię do wielbienia Boga. Psalmista dziękuje za ocalenie narodu i zaprasza wszystkich, by słuchali świadectwa o tym, co Bóg uczynił dla jego duszy.
- Na koniec, Pieśń psalmu na zmartwychwstanie. Wykrzykujcie Bogu wszystkie ziemie,
- śpiewajcie pieśń imieniowi jego: sławcie głośno chwałę jego.
- Mówcie Bogu: Jakże straszne są dzieła twoje, o Panie! dla wielkiej twej mocy schlebiają tobie nieprzyjaciele twoi.
- Wszystka ziemia niech pada na twarz przed tobą, a niechaj śpiewa tobie: niech śpiewa pieśń chwały imieniowi twemu.
- Chodźcie, a zobaczcie sprawy Boże: straszny on w sądach swoich nad synami ludzkimi.
- Morze obraca on w ląd, przez rzekę przechodzą suchą nogą: toż się będziem weselili w nim!
- W mocy swej panuje on na wieki, oczy jego patrzą na narody: oporni niech się nie wynoszą w sobie.
- Błogosławcie narody Boga naszego: a sławcie głośno chwałę jego.
- Ożywił on duszę moją: a nie dał powinąć się nodze mej.
- Albowiem doświadczyłeś nas, o Boże: wypławiłeś nas ogniem, jako pławią srebro.
- Wprowadziłeś nas w sidło, nakładłeś utrapień na grzbiety nasze:
- wsadziłeś ludzi na głowy nasze. Przeszliśmy przez ogień i wodę: aleś nas wywiódł na miejsce ochłody.
- Przetoż wnijdę do domu twego z całopaleniem: spełnię tobie śluby moje,
- które wypowiedziały usta me: i wymówił język mój w ucisku moim.
- Całopalenia tuczne przyniosę tobie z kadzeniem tłuszczu baraniego: ofiaruję tobie cielce z kozłami.
- Chodźcie, słuchajcie wszyscy bojący się Boga: a opowiem, jak wielkie rzeczy uczynił mi.
- Wołałem do niego usty mojemi, a on mię wysłuchał, i wielbiłem go językiem mym.
- Jeślibym ważył nieprawość w sercu mojem, nie wysłuchałby Pan.
- Alić Bóg wysłuchał: i nachylił ucho na głos modlitwy mojej.
- Niechajże będzie błogosławiony Bóg, który nie odrzucił modlitwy mojej, i nie odwrócił miłosierdzia swego ode mnie.
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.
