Psałterz Dawidowy (abp F. A. Symon 1917): Psalm 50: Ofiary zewnętrzne bez ofiary serca nic nie ważą u Boga
Prorocza liturgia, w której Bóg wzywa swój lud na sąd. Pan poucza, że prawdziwy kult nie polega na formalnych ofiarach ze zwierząt, lecz na dziękczynieniu, posłuszeństwie i prawości serca.
- Psalm Azafowy. Przemawia Pan, Bóg najwyższy: i przyzywa ziemię od wschodu słońca aż do zachodu:
- świeci z Syonu cudna chwała jego.
- Jawnie przybywa Bóg: Bóg nasz - a nie milczy. Przed nim pała ogień: a wokoło niego wre burza straszna.
- Przyzywa niebo z góry, i ziemię, by czynił sąd nad ludem swym.
- Zgromadźcie mu świętych jego: którzy stanowili przymierze z nim przy ofiarach.
- I głoszą niebiosa sprawiedliwość jego: bo Bóg jest sędzią.
- Słuchaj ludu mój, oto mówić będę: Izraelu - a oświadczę tobie: Bogiem, Bogiem twoim ja jestem!
- Nie dla ofiar twoich karcę cię: bo całopalenia twe są zawsze przedemną.
- Nie biorę ja z domu twego cielców: ani kozłów z trzód twoich:
- Albowiem moje są wszystkie zwierzęta w lasach, zwierzęta po górach, i woły.
- Znam wszystko ptastwo powietrzne: i krasa pól jest moja.
- Gdybym łaknął, nie zwracałbym się do ciebie: bo mój jest okrąg ziemski, i to, co napełnia go.
- Miałżebym jeść mięso wołów? albo pić krew kozłową?
- Składaj Bogu ofiarę chwały: a oddawaj Najwyższemu śluby twe.
- I wzywaj mię czasu ucisku: ja cię wybawię, a ty mię wychwalać będziesz.
- A do grzesznika tak rzecze Bóg: Czemu opowiadasz prawa moje: i przymierze moje nosisz na ustach twych?
- Wszak ty nie cierpisz karności: i słowa moje rzucasz precz po za siebie.
- Gdy widzisz złodzieja, biegniesz z nim: i jesteś w spółce z cudzołożnikami.
- Gęba twoja pełna jest złości, a język knuje zdrady.
- Siedząc z drugimi, mówisz na brata swego, na syna matki twej zastawiasz sidła:
- toś czynił, a milczałem. Mniemałeś tedy w złości swej, żem tobie podobny: więc strofuję cię, i stawię ci to przed oczy twe.
- Zrozumiejcież to wszyscy, którzy zapominacie Boga: by kiedy nie porwał, a nie będzie, ktoby wydarł.
- Kto mi przynosi ofiarę chwały, ten mię czci: i toć jest droga, na której ukażę mu zbawienie Boże.
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.
