Psałterz Dawidowy (abp F. A. Symon 1917): Psalm 45: Pieśń na zaślubiny Chrystusa z Kościołem
Psalm królewski opiewający zaślubiny monarchy, tradycyjnie interpretowany jako mesjańska zapowiedź związku Chrystusa z Kościołem (oblubienicą).
- Na koniec, za tych, którzy się odmieniają, psalm Korytów nauczający, dla umiłowanego.
- Zagrało we mnie serce moje rzeczą cudną, śpiewam ja pieśń moją poświęconą królowi: język mój jest jakby rylcem w ręku piszącego prędko.
- Piękniejszyś ty urodą nad syny ludzkie, wdzięk rozlany na ustach twych: przetoż ubłogosławił cię Bóg na wieki.
- Przypasz miecz twój do biódr twoich, o mocarzu!
- W krasie twej i w piękności twej wyciągnij, krocz szczęśliwie, i panuj dla prawdy, cichości i sprawiedliwości: a poprowadzi cię dziwnie prawica twoja.
- Strzały twe ostre, - narody padają pod ciebie - topią się one w sercu nieprzyjaciół króla.
- Stolica twoja, o Boże, na wieki wieków: berło prawości - berło królestwa twego.
- Miłujesz sprawiedliwość, a nienawidzisz nieprawości: przetoż namaszcza cię, Boże, Bóg twój olejkiem wesela nad spółtowarzyszów twoich.
- Mirrą, aloesem i cynamonem pachną szaty twe, komnaty z kości słoniowej: w nich radością poją cię córki królów, co są w świetnym orszaku twym.
- Po prawicy twej stoi królowa w złotogłowiu: w stroju różnobarwnym.
- - Słuchaj, córko, a patrz, i nakłoń ucha twego: a zapomniej narodu twego, i domu ojca twego.
- I rozmiłuje się król w piękności twej: albowiem on Pan, Bóg twój, kłaniać mu się będą.
- Córki Tyryjskie z darami ubiegać się będą o łaskę twą: wszyscy bogacze ludu. -
- Sam przepych ta córa królewska u siebie wewnątrz: szlaki na niej ze złota:
- ubrana cała w szaty wzorzyste. Za nią prowadzą panny do króla: druchny jej wiodą do ciebie.
- Wiodą je z radością i weselem: prowadzą do pałacu królewskiego.
- - Zamiast ojców narodzi się tobie synów: postanowisz ich książętami nad wszystką ziemią.
- Będą wspominać imię twoje od pokolenia do pokolenia. Przetoż narody wysławiać cię będą na zawsze, i na wieki wieków.
7) Żyd. 1, 8. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.
