Psałterz Dawidowy (abp F. A. Symon 1917): Psalm 40: Dziękczynienie za łaski odebrane, i prośba o nowe
Psalm dziękczynno-błagalny, w którym autor wspomina Bożą pomoc w przeszłości i ofiaruje siebie samego do pełnienia woli Bożej, zamiast krwawych ofiar. Prosi o dalszą opiekę wobec licznych nieszczęść.
- Na koniec. Psalm Dawidowy.
- Z upragnieniem wyglądałem Pana: i skłonił się ku mnie.
- I wysłuchał modłów moich: i wydobył mię z jamy nieszczęścia, i z bagna błotnistego. I postawił na skale nogi moje: i kroki me wyprostował.
- I włożył w usta moje pieśń nową, hymn Bogu naszemu. Wielu obaczy to, i będą się bać Pana, i położą ufność w nim.
- Błogosławiony człowiek, którego nadzieja imię Pańskie: który nie ogląda się na rzeczy puste, i na brednie kłamliwe.
- Mnóstwo cudów uczyniłeś ty, Panie, Boże mój: i w myślach swoich nie masz równego sobie.
- Głoszę je i opowiadam: ale zbyt ich wiele, wszelką liczbę przechodzą one. Ofiar krwawych i niekrwawych nie chciałeś: aleś utworzył mi uszy. Nie żądałeś ani całopalenia, ani ofiary za grzech:
- przetom rzekł: Oto idę: - w zwoju księgi Zakonu napisano jest o mnie -
- abym czynił wolę twoją: Boże mój, ja też pragnę tego: i zakon twój jest w środku serca mego.
- Opowiadam sprawiedliwe sądy twe w zebraniu wielkiem: oto nie hamuję ust moich: Panie, ty wiesz o tem.
- Sprawiedliwości twojej nie kryłem w sercu mojem: wierność twoją i zbawienie twe głosiłem jawnie. Nie taiłem miłosierdzia twego i wierności twej przed zgromadzeniem wielkiem.
- Przetoż i ty, o Panie, nie oddalaj zmiłowania twego: miłosierdzie twoje i wierność twoja ochraniały mię zawsze.
- Albowiem utrapienia bez liczby ogarnęły mię: grzechy moje dopadły mię, tak, że przejrzeć nie mogę. Jest ich więcej, niż włosów na głowie mej: i serce moje opuściło mię.
- Raczże, o Panie, wybawić mię: pośpiesz się, o Panie, na ratunek mój.
- Niech będą zawstydzeni i pohańbieni społem: wszyscy, którzy czyhają na życie moje, aby je wydarli. Niech się obrócą wstecz, i zapłoną wstydem, którzy życzą mi złego.
- Niech natychmiast okryją się hańbą swą, którzy mi mówią: Aha! Aha!
- Niech się radują i weselą w tobie wszyscy, którzy cię szukają, a wszyscy, którzy miłują zbawienie twoje, niech mówią zawżdy: Bądź uwielbion, Panie!
- Biednyć ja jestem i ubogi: ale Pan myśli o mnie. Pomocnikiem moim i obrońcą moim jesteś ty: Boże mój, nie odwlekajże!
7) Żyd. 10, 5. 14) Niż. 69, 2. 15) Wyż. 34, 4. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.
