Psałterz Dawidowy (abp F. A. Symon 1917): Psalm 37: Powodzenie ludzi złych jest czasowe i złudne
Mądrościowy psalm pouczający o losie sprawiedliwych i bezbożnych. Autor zachęca do cierpliwości i zaufania Bogu, zapewniając, że pomyślność złych jest nietrwała, a pokorni posiądą ziemię.
- Psalm Dawidowy. Nie obruszaj się z powodu ludzi złych: ani zazdrość czyniącym nieprawość.
- Bo jako trawa uwiędną rychło: i jako liść ziela upadną prędko.
- Miej nadzieję w Panu, a czyń dobrze: a będziesz mieszkać na ziemi i karmić się bogactwy jej.
- Kochaj się w Panu: a da tobie, czego pragnie serce twe.
- Porucz Panu drogę twoją, i zaufaj mu: a on dokona reszty.
- I wywiedzie jako światłość niewinność twoją: i prawo twoje, jako blask południa.
- Bądź posłuszny Panu, i módl się do niego: nie obruszaj się, że się szczęści w życiu człowiekowi czyniącemu nieprawość.
- Zaniechaj gniewu, a rzuć popędliwość: nie obruszaj się, abyś i ty miał źle czynić.
- Bo którzy źle czynią, zgładzeni będą: a ufający w Panu odziedziczą ziemię.
- Chwilka jeszcze, a nie stanie grzesznika: będziesz szukał miejsca jego, a nie znajdziesz.
- A cisi odziedziczą ziemię: i cieszyć się będą pełnością pokoju.
- Podpatruje grzesznik sprawiedliwego: i zgrzyta nań zębami swymi.
- A Pan z niego się śmieje: gdyż widzi, że nadchodzi dzień jego.
- Grzesznicy dobywają miecza, naciągają łuk swój, aby razili biednego i ubogiego: aby pomordowali ludzi prawego serca.
- Miecz ich niech utkwi w serca ich samych: a łuk ich niech się pokruszy.
- Lepsza jest trocha, co posiada sprawiedliwy: niż wielkie bogactwa grzeszników.
- Bo ramiona grzeszników połamane będą: a sprawiedliwych Pan wspiera.
- Zna Pan żywot ludzi nieskalanych: a dziedzictwo ich trwa na wieki.
- Nie będą oni zawstydzeni we zły czas: a we dni głodu nasyceni będą.
- Bo grzesznicy giną: i nieprzyjaciele Pańscy, zaledwie dójdą do czci i znaczenia, znikają, jako znika dym, bez śladu.
- Pożycza grzesznik, a nie oddaje: a sprawiedliwy lituje się i udziela.
- Bo którzy błogosławią mu, odziedziczą ziemię: a którzy mu złorzeczą, zaginą.
- Prostuje Pan kroki człowieka prawego: i w postępowaniu jego podoba sobie.
- Jeżeli upada, nie uraża się: bo Pan podtrzymuje go ręką swoją.
- Byłem młody, i zestarzałem się: a nie widziałem, iżby sprawiedliwy był opuszczon, lub żeby dzieci jego żebrały chleba.
- Każdego czasu lituje się i pożycza: a potomstwo jego jest w błogosławieństwie.
- Stroń od złego, a czyń dobrze: i mieszkaj bezpiecznie po wszystkie czasy.
- Albowiem Pan miłuje sprawiedliwość: i nie opuszcza świętych swoich: na wieki zachowani będą. Niesprawiedliwi będą ukarani: i potomstwo bezbożnych zaginie.
- A sprawiedliwi odziedziczą ziemię: i będą w niej mieszkać na zawsze.
- Usta sprawiedliwego rozważają mądrość: a język jego wygłasza prawo.
- Zakon Boga jego jest w sercu jego: nie chwieją się kroki jego.
- Czatuje grzesznik na sprawiedliwego: i szuka, aby go zabił.
- Ale Pan nie zostawi go w rękach jego: i nie potępi go, gdy będzie osądzon od niego.
- Miej mocną nadzieję w Panu, a strzeż drogi jego: a wywyższy cię, abyś odziedziczył ziemię: będziesz patrzał na zagładę bezbożnych.
- Widziałem bezbożnika hardego, i wyniosłego jako cedry na Libanie.
- Ledwiem go minął, a już go nie stało: szukałem go, a nie nalazło się miejsce jego.
- Chowaj niewinność, a patrz słuszności: bo kto czyni pokój, zostawia puściznę po sobie.
- Niesprawiedliwi zaś poginą pospołu: puścizna bezbożnych przepadnie.
- Zbawienie sprawiedliwych od Pana: on ich obrońcą czasu ucisku.
- Pan im pomaga, i wybawia ich: ratuje z rąk grzeszników, i zachowuje ich: bo nadzieję mają w nim.
11) Mat. 5, 4. 30) Przyp. 31, 26. 31) Iz. 15, 7. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.
