Psałterz Dawidowy (abp F. A. Symon 1917): Psalm 26: Sprawiedliwy z ufnością odwołuje się do Boga sędziego
Modlitwa człowieka niewinnego, który poddaje się Bożemu osądowi. Psalmista unika towarzystwa bezbożnych i pragnie przebywać blisko ołtarza Pana, głosząc Jego chwałę.
- Na koniec. Psalm Dawidowy. Bądź mi sędzią, Panie, bom chodził w niewinności mojej: bo w Panu mam ja nadzieję, i nie zachwieję się.
- Próbuj mię, Panie, a doświadcz mię: spław w ogniu nerki moje i serce moje.
- Bo miłosierdzie twoje przed oczyma memi: i jam się rozmiłował w prawdzie twej.
- Nie zasiadam ja w zborze ludzi próżnych: i z czyniącymi bezprawie nie przystaję.
- Nienawidzę zboru ludzi złośliwych: i z bezbożnymi nie zasiadam.
- Obmywam z niewinnymi ręce moje: i tak przystępuję do ołtarza twego, Panie.
- Abym słuchał głosu chwały twojej: i opowiadał wszystkie dziwy twoje.
- Panie, miłuję ja okazałość domu twego: i miejsce mieszkania majestatu twego.
- Nie gub z bezbożnymi duszy mojej: i z ludźmi krwawymi nie zatracaj życia mego.
- Ręce u nich skalane są krzywdą: i pełna datków prawica ich.
- Ja zaś chodzę w niewinności mojej: zbaw mię przeto, a zmiłuj się nademną.
- Noga moja stoi na drodze prostej: w zebraniach wychwalam cię, Panie.
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.
