Psałterz Dawidowy (abp F. A. Symon 1917): Psalm 17: Prośba o ratowanie od nieprzyjaciół okrutnych i silnych
Indywidualna lamentacja niewinnie prześladowanego, który odwołuje się do sądu Bożego. Psalmista prosi o ochronę przed wrogami i wyraża ufność, że ujrzy sprawiedliwe oblicze Boga.
- Modlitwa Dawida.
Wysłuchaj, Panie, sprawiedliwej prośby mej: zważ na błaganie moje: nakłoń ucha twego na modlitwę moją z ust bez obłudy.
- Niechaj wynijdzie od ciebie wyrok w sprawie mej: niech obaczą twe oczy, co słuszna jest.
- Badałeś serce moje, i nawiedzałeś w nocy: doświadczałeś mię ogniem, a nie nalazła się we mnie nieprawość.
- Aby nie mówiły me usta według uczynków ludzkich, ja wedle rozkazu ust twoich strzegłem się dróg zgubnych.
- Umocnij kroki me na ścieżkach twoich: aby się nie chwiały nogi moje.
- Ja wołam do ciebie, bo wysłuchujesz mię, Boże: nakłoń mi ucha twego, a wysłuchaj słów moich.
- Okaż przedziwne miłosierdzie twe: ty, który zbawiasz ufających w tobie.
- Od tych, którzy sprzeciwiają się prawicy twojej, strzeż mnie jako źrenicy oka. Pod cieniem skrzydeł twoich chroń mię
- od bezbożnych, którzy mię trapią. Nieprzyjaciele moi czyhają zewsząd na życie moje:
- zamknęli serce swe: usta ich mówią hardo.
- Goniąc mię, osaczają mnie wokoło: wytężają wzrok swój, by o ziemię obalić mię.
- Usiłują pojmać mię jako lew żądny łupu: jako lew młody ukryty w zasadzce.
- Powstań Panie, zastąp mu drogę, a obal go, wyrwij mię od bezbożnego; wytrąć miecz twój
- nieprzyjaciołom ręki twej. Panie, odłącz ich od marnych dóbr tej ziemi, gdy są w sile wieku: z tajnych twych spichrzów napełniają oni brzuchy swe: syci są synów: a ostatki swe zostawiają dziatkom swym.
- Ja zaś w sprawiedliwości stanę przed tobą: będę nasycon, gdy się okaże chwała twoja.
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.
