Psałterz Dawidowy (abp F. A. Symon 1917): Psalm 149: Tryumf ludu Bożego nad pogaństwem
Pieśń "nowa" śpiewana przez zgromadzenie wiernych (chasidim). Wyraża radość z królowania Boga i zapowiada udział wiernych w Jego sądzie nad narodami, łącząc uwielbienie z gotowością do walki duchowej.
- Alleluja.
Śpiewajcie Panu, pieśń nową: niech rozbrzmi chwała jego w zebraniu świętych!
- Niechaj się weseli Izrael w stworzycielu swoim: niechaj się radują dzieci Syonu w królu swoim
- Niech wychwalają imię jego w korowodach: niechaj mu grają na bębnach i na arfach.
- Bo się kocha Pan w ludzie swym: podnosi uciśnionych i zbawia ich.
- Niechaj się radują święci z chwały swej: niechaj się weselą na łożach swych.
- Hymny na cześć Boga w ustach ich: a w rękach ich miecze obosieczne:
- aby dokonali pomsty nad poganami: i kary nad narodami.
- Aby królów ich zakuli w kajdany: i w żelazne pęta panów ich.
- Aby uczynili nad nimi sąd przepisany: tać jest chwała wszystkim świętym jego!
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.
