Psałterz Dawidowy (abp F. A. Symon 1917): Psalm 147: Wychwalanie opieki Bożej nad ludem wybranym
Dalsza część hymnu pochwalnego (w Wulgacie wyodrębniona jako osobny psalm), koncentrująca się na błogosławieństwie dla Jerozolimy. Bóg umacnia bramy miasta, zapewnia pokój i obdarza swój lud darem swego Słowa.
Alleluja.
- Chwal, Jeruzalem, Pana: chwal, Syonie, Boga twego!
- Bo umocnił zawory bram twoich: błogosławił synom twoim w tobie.
- On użyczył pokoju granicom twym: i tukiem pszenicznym nasyca cię.
- On posyła rozkaz swój na ziemię: chyżo pędzi słowo jego.
- On daje śnieg jako wełnę: sieje szron jako popiół.
- Sypie grad swój jak kruszyny: kto wytrzyma zimno jego?
- On posyła słowo swoje, i roztapia je: wionie wiatr jego, i płyną wody.
- On oznajmił słowo swoje Jakóbowi: prawa i ustawy swe Izraelowi.
- Nie uczynił tego żadnemu narodowi: i ustaw swoich nie objawił im.
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.
