Psałterz Dawidowy (abp F. A. Symon 1917): Psalm 143: Dziękczynienie za dawniejsze zwycięstwo, i prośba o pomoc w nowej potrzebie

1. Psalm Dawidowy przeciw Goliatowi.

Niech będzie błogosławiony Pan, Bóg mój, który wprawia ręce moje do bitwy, i palce moje do boju.

1. On miłosierdzie moje, i ucieczka moja: wspomożyciel mój, i wybawiciel mój: obrońca mój, i ja ufam w nim: on to jest, który lud mój poddaje mi.
2. Panie, cóż jest człowiek, że mu objawiasz siebie? albo syn człowieczy, że uważasz nań?
3. Do marności podobny jest człowiek: dni jego mijają jako cień.
4. Panie, nachyl niebiosa, a zstąp: dotknij gór a niech się zakurzą.
5. Zapal błyskawice, a rozprósz ich: wypuść strzały twe, a przeraź ich.
6. Wyciągnij rękę swą z wysoka, wyrwij mię, i ratuj z wód wielkich: z ręki synów obcych.
7. Usta ich mówią kłamstwa: prawica ich - prawica nieprawości.
8. Boże, pieśń nową zaśpiewam tobie: na arfie o dziesięciu strunach grać ci będę.
9. Tyś to jest, który królom dajesz zwycięstwo: tyś zachował Dawida, sługę twego, od miecza srogiego:
10. wyrwij mię, i wybaw mię z ręki synów obcych, których usta mówią kłamstwa, a prawica ich - prawica nieprawości.
11. Synowie ich jako świeże szczepy w młodości swej: córki ich wystrojone: ubrane całe jak świątynia.
12. Spiżarnie ich pełne, mają zbytek wszystkiego. Owce ich płodne, wielkiemi trzodami wychodzą na pastwiska swoje.
13. Krowy ich tłuste. Nie walą się, ani pękają mury ich: nie słychać krzyków na ulicach ich.
14. Błogosławionym zowią naród, który to ma: błogosławiony naród, którego Bogiem - Pan!