Psałterz Dawidowy (abp F. A. Symon 1917): Psalm 137: Wychwalanie miłosierdzia Bożego
Indywidualny hymn dziękczynny. Psalmista wysławia Boga wobec aniołów za wysłuchanie modlitwy, wierność obietnicom i ocalenie życia, wyrażając pewność, że Bóg dokończy w nim swoje dzieło.
- Psalm Dawidowy.
Wysławiać cię będę, o Panie, ze wszystkiego serca mego: iżeś wysłuchał prośby ust moich. Wobec Aniołów śpiewać ci będę.
- Padnę na twarz przed kościołem twym świętym: i będę wychwalał imię twoje za miłosierdzie twoje i za wierność twoją, boś wielce wsławił święte imię twoje.
- Kiedym cię wzywał, wysłuchałeś mię: rozmnożyłeś siły duszy mej.
- Niechajże wysławiają ciebie, o Panie, wszyscy królowie ziemscy: boć słyszeli oni wszystkie słowa ust twoich:
- a niechaj opiewają drogi Pańskie: bo wielka jest chwała Pańska.
- Bo wysoki jest Pan, a patrzy na nizkich: i wyniosłych poznaje z daleka.
- Chociażbym żył śród samych ucisków, przy życiu zachowasz mię: a na gniew nieprzyjaciół moich wyciągniesz rękę twoją, i prawica twoja zbawi mię.
- Pan odpłaci za mnie: Panie, miłosierdzie twoje na wieki: dziełami rąk swoich nie wzgardzaj!
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.
