Psałterz Dawidowy (abp F. A. Symon 1917): Psalm 123: Dziękczynienie za wyratowanie z wielkiego niebezpieczeństwa
Dramatyczne dziękczynienie za ocalenie narodu przed pewną zagładą. Psalmista używa obrazów wezbranych wód i drapieżnych bestii, by podkreślić, że ratunek przyszedł wyłącznie dzięki pomocy Pana.
- Pieśń stopni.
Gdyby nie to, że Pan był z nami: - tak niechaj mówi teraz Izrael -
- gdyby nie to, że Pan był z nami: gdy ludzie powstawali przeciwko nam,
- byliby nas żywcem połknęli: gdy się paliła złość ich na nas,
- wody byłyby pochłonęły nas.
- Potoki byłyby zalały duszę naszą: duszę naszą zatopiłyby wody wezbrane.
- Niech będzie błogosławiony Pan: że nie wydał nas na pastwę zębom ich.
- Dusza nasza wyrwała się jak ptaszyna z sidła ptaszników: sidło się potargało, a myśmy ocaleli.
- Pomoc nasza w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię.
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.
