Psałterz Dawidowy (abp F. A. Symon 1917): Psalm 111: Szczęśliwy bojący się Boga
Mądrościowy psalm opisujący błogosławieństwo człowieka sprawiedliwego. Autor ukazuje, że bojaźń Boża prowadzi do prawdziwego szczęścia, trwałości rodu i chwały, która nie przemija.
Alleluja. Przy powrocie Aggeusza i Zacharyasza.
- Błogosławiony mąż bojący się Pana: rozmiłowany bardzo w przykazaniach jego.
- Wzmoże się na ziemi potomstwo jego: ród prawych błogosławion będzie.
- Sława i bogactwo w domu jego: a sprawiedliwość jego trwa na wieki.
- Sprawiedliwym wschodzi światło w ciemności: litościwy, miłosierny, i sprawiedliwy Pan.
- Szczęśliwy człowiek, który lituje się i pożycza, sprawy swoje opiera na sprawiedliwości:
- nie zachwieje się on na wieki.
- W pamięci wiecznej będzie sprawiedliwy: nie lęka się pogłosek złośliwych. Serce jego ufa mocno w Panu.
- Umocnione jest serce jego: nie zachwieje się, aż spojrzy z góry na nieprzyjaciół swoich.
- Szczodrze rozdaje biednym: sprawiedliwość jego trwa na wieki, podnosi się w chwale róg jego.
- Bezbożny to widzi, i zżyma się, zgrzyta zębami swymi, i usycha: żądza grzeszników zaginie.
10) Przyp. 1, 7; 9, 10. Ekkli. 1, 16. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.
