Psałterz Dawidowy (abp F. A. Symon 1917): Psalm 105: Dobrodziejstwa Boże wyświadczone ludowi wybranemu

Alleluja. 1 Par. 16, 8.

1. Wysławiajcie Pana, i wzywajcie imienia jego: opowiadajcie między narodami czyny jego.
2. Śpiewajcie mu, i grajcie mu: głoście wszystkie cuda jego.
3. Chlubcie się ze świętego imienia jego: niechaj się raduje serce szukających Pana.
4. Szukajcie Pana, i krzepcie się: szukajcie oblicza jego zawsze.
5. Pamiętajcie na cuda jego, które uczynił: na znaki jego, i na sądy ust jego.
6. Wy, potomstwo Abrahamowe, słudzy jego: synowie Jakóbowi, wybrani jego!
7. Pan! On-ci jest Bogiem naszym: po wszystkiej ziemi sprawują się sądy jego.
8. Pamięta on wiecznie na przymierze swe: na obietnicę daną na pokoleń tysiące:
9. którą uczynił Abrahamowi: i na przysięgę swą, którą poprzysiągł Izaakowi.
10. I podał ją za prawo Jakóbowi: i za wieczne przymierze Izraelowi:
11. Mówiąc: Tobie dam ziemię Chanaan: jako odmierzony dział dziedzictwa waszego.
12. Gdy stanowili oni garstkę niedużą, owszem bardzo maluchną, i byli przybyszami w niej:
13. I przechodzili od narodu do narodu, i z jednego królestwa do ludu innego:
14. Nie dopuścił, by ktokolwiek krzywdził ich: i karał za nich królów.
15. Nie tykajcie mówił, pomazańców moich: i prorokom moim nie czyńcie nic złego.
16. I przywołał głód na ziemię oną: i skruszył wszelką podporę w chlebie.
17. Posłał przed nimi męża: Józef sprzedany był za niewolnika.
18. Zakuto w pęta nogi jego: duszę jego przeszyło żelazo:
19. Mowa Pańska, jako ogień, oczyściła go; aż się spełniło słowo jego.
20. Posłał król, i rozwiązał go: władca ludu - i wypuścił go.
21. Postanowił go panem domu swego: i książęciem wszystkich krajów swych.
22. Aby oświecał książąt jego, jako jego samego: i starszych jego nauczał mądrości.
23. I wszedł Izrael do Egiptu: Jakób osiadł w ziemi Chamowej.
24. I rozmnożył Pan lud swój bardzo: i uczynił go mocniejszym od nieprzyjaciół jego.
25. Odmienił serce ich, aby nienawidzili ludu jego: i postępowali zdradziecko ze sługami jego.
26. Posłał Mojżesza sługę swego: Aarona, którego obrał.
27. Dał im rozkaz, by czynili znaki jego: i cuda w ziemi Chamowej.
28. Zesłał mrok gruby, i stało się ciemno: a nie zważano na rozkazy jego.
29. Wody ich obrócił w krew: i wygubił rybę w nich.
30. Ziemia ich wydała żaby: nawet do komnat królewskich właziły one.
31. Rzekł, i zjawiła się psia mucha: i mszyce w całym kraju ich.
32. Zamiast deszczu dał im grad: na ziemię ich puścił ogień palący.
33. I potłukł winnice ich, i figowe sady: i pokruszył drzewa we wszystkiej ziemi ich.
34. Rzekł, i spadła szarańcza przeróżna: w niezliczonem mnóstwie.
35. I pojadła wszystką zieleń w ziemi ich: pożarła wszystek owoc w kraju ich.
36. I pobił wszystko pierworodne w ziemi ich: pierwociny wszelkiego porodu ich.
37. Ich zaś wywiódł ze srebrem i złotem, a w pokoleniach ich nie było słabego.
38. Radował się Egipt z ich wyjścia: bo był ich ogarnął strach przed nimi.
39. Rozciągnął obłok dla okrycia ich: i sprawił, że w nocy ogień świecił im.
40. Żądali, i przyleciała przepiórka: i Chlebem niebieskim nasycał ich.
41. Rozsadził opokę, i wypłynęła woda: płynęła rzeką w ziemi suchej.
42. Bo pamiętał na święte słowo swoje, które powiedział Abrahamowi słudze swemu.
43. I wywiódł lud swój śród wesela, a wybranych swoich śród radości.
44. I dał im kraje narodów: i pracę ludów posiedli.
45. Aby chowali przykazania jego: i strzegli pilnie zakonu jego.