Prośba do Najświętszej Panny
Modlitwa błagalna prosząca o wolność od światowych przywiązań, aby doczesne szczęście nie stało się przeszkodą w osiągnięciu zbawienia.
Panno w niewinności poczęta, Panno bez grzechu narodzona, Panno żadnej nieprawości nigdy nie znająca, Panno wszystko mogąca, Panno nad wszystkimi skarbami Boskimi przełożona, Kościoła Świętego Matko i Córko! Chciał Bóg, abyśmy przez Ciebie mieli wszystko, kazał, abyśmy na Twoje najhojniejsze patrzyli ręce.
Ty zaś nikomu darów nie żałujesz, Tyś wszystkim stała się wszystko: z pełności Miłosierdzia Twego biorą wszyscy, a przebrać dobroci Twojej nigdy nie mogą. Biorą więźniowie wyswobodzenie, chorzy zdrowie, smutni pociechę, sieroty pożywienie, wdowy opiekę, mężatki ozdobę, panienki radość, grzesznicy pojednanie, sprawiedliwi pełność łaski, Aniołowie wesele, cała Trójca Przenajświętsza chwałę.
Więc i ja też do Ciebie wołam, Dobrotliwa Pani, bo bardzo ciężko na mnie, wołaniem serca mego ściśnieniem, pokusy przynagleniem, boleści natarczywością. Wołam z wielką do Ciebie, Niepokalana Panno, nadzieją i miłością, abyś serce moje uśmierzyła, zapalone we krwi i ciele pożądliwości moje ugasiła, złym pokusom nad moją słabością pastwić się nie dała.
Przybądź, Pani moja, prędko, abym nie zginął(a), prędko mnie ratuj, aby mię światowe szczęście nie pogrążyło, wyrwij mnie z niepomiarkowanych do świata marności jego afektów i próżnych zabaw, abym niebezpieczeństwa uszedł(a).
Pospiesz, Panno, i pokwap się na obronę moją, aby nie rzekł nieprzyjaciel mój: "Gdzież jest Pani, w którejś nadzieję pokładał(a)?"
W Tobie ufam, Panno i Matko, największa po Bogu Nadziejo, na której nie będę omylony(a).
Tekst pochodzi z modlitewnika "Ołtarzyk polski katolickiego nabożeństwa".
