Podziękowanie Panu Bogu za wszelkie dobrodziejstwa
Uroczysty akt wdzięczności wobec Trójcy Przenajświętszej za dzieło stworzenia, odkupienia i uświęcenia, a także za wszelkie łaski otrzymane w trudach i pociechach życia.
Boże, dobroci niewyczerpana, pragnę z całego serca i jak najmocniej wszystkie łaski i dobrodziejstwa Twoje uznać, i powinne dzięki oddać Ci za wszystkie, któreś już przed wieki dla sług Twoich, dla wybranych i dla nas grzeszników (grzesznic) nagotować raczył.
Dziękuję Ci, Boże Stworzycielu, żeś nas stworzył na obraz i podobieństwo Twoje i do wiecznego Królestwa Twojego przeznaczył.
Dziękuję Ci, Boże Odkupicielu, żeś nas Krwią Swoją najświętszą odkupił i dobrami nadprzyrodzonymi obdarzył, gdy nam Sam Siebie w Najświętszym Sakramencie oddałeś.
Dziękuję Ci, Boże Oświecicielu, żeś nas poznaniem Wiary Świętej obdarował, w nauce nas Chrystusowej umacniasz i na drogę zbawienia najmiłosierniej zwracasz.
Dziękuję Ci, Boże nasz i Panie, za dobre przykłady, jakieś nam w żywotach tylu Świętych sług Twoich podał; za wszystkie dobrodziejstwa wiernym Twoim wyświadczane; za łaski i dary, które ciągle zlewasz na wszystkich, na tych nawet, co Ci za nie nigdy nie dziękują.
Dziękuję Ci z jak najgłębszą miłością, Panie Wszechmogący, żeś mnie obdarzał pociechą, żeś mnie próbował lub próbować będziesz przeciwnościami, abym przez ich cierpliwe znoszenie miał(a) sposobność skarbienia sobie łaski Twojej.
Któremu chwała, dziękowanie i uwielbienie niech będzie na wieki wieków.
Amen.
Modlitwa pochodzi z krakowskiego wydania modlitewnika Ołtarz Złoty z 1847 roku. Tekst stanowi klasyczny akt dziękczynienia, w którym wierny uznaje Boga za Stwórcę, Odkupiciela i Oświeciciela, odnajdując powód do wdzięczności nawet w trudnych doświadczeniach życiowych.
